علل بی‌اختیاری ادرار مختلط

 

بی‌اختیاری مختلط ناشی از عوامل مختلفی است که در بی‌اختیاری ادرار ناشی از استرس و فوریت نیز نقش دارند. بنابراین، اگر با بی‌اختیاری ادرار ناشی از استرس دست و پنجه نرم می‌کنید، احتمالاً وضعیت شما با ترکیبی از علل زیر مرتبط خواهد بود:

علل بی‌اختیاری استرسی

• عضلات ضعیف کف لگن: عضلات کف لگن شما برای حمایت از مثانه و کمک به کنترل ادرار ضروری هستند. وقتی این عضلات ضعیف‌تر باشند، ممکن است نتوانند جلوی نشت ادرار را بگیرند. این امر به ویژه زمانی صادق است که فشار بیشتری روی مثانه شما وجود داشته باشد.

• بارداری و زایمان: بدن ما در دوران بارداری تغییرات زیادی را تجربه می‌کند و زایمان می‌تواند فشار زیادی به بدن شما، از جمله عضلات کف لگن، وارد کند. این امر می‌تواند باعث ضعیف شدن عضلات و در نتیجه بی‌اختیاری ادرار شود.

• پیری یا تغییرات هورمونی: با افزایش سن، بدن شما به طور طبیعی دچار تغییرات هورمونی می‌شود که می‌تواند بر قدرت عضلات کف لگن شما نیز تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، کاهش استروژن در دوران یائسگی می‌تواند باعث شود بافت‌های داخل و اطراف مثانه شما خاصیت ارتجاعی و قدرت خود را از دست بدهند.

• اقدامات جراحی: برخی از جراحی‌ها، مانند هیسترکتومی، می‌توانند بر ساختارهای حمایتی اطراف لگن شما تأثیر بگذارند. هنگامی که اعصاب، بافت یا عضلات اطراف این ناحیه آسیب ببینند، می‌تواند منجر به بی‌اختیاری ادرار ناشی از استرس شود.

علل بی‌اختیاری فوریتی

• عضلات مثانه بیش فعال: یکی از بزرگترین مشکلاتی که در بی‌اختیاری ادرار ناشی از فوریت نقش دارد، انقباض غیرارادی عضلات مثانه است. وقتی این عضلات منقبض می‌شوند (حتی زمانی که مثانه شما پر نیست)، می‌توانند باعث ناراحتی و نشت ادرار شوند.

• بیماری‌های عصبی: در برخی موارد، بیماری‌هایی مانند بیماری پارکینسون می‌توانند سیگنال‌های بین مغز و مثانه شما را مختل کنند. در نتیجه، مثانه به درستی کار نمی‌کند و می‌تواند منجر به نشت ادرار شود.

• عفونت‌های دستگاه ادراری: عفونت‌های ادراری مکرر می‌توانند با آسیب رساندن به پوشش مثانه و حساس‌تر کردن اعصاب، منجر به مثانه بیش‌فعال شوند. عفونت‌های مکرر می‌توانند بر ارتباط بین مغز و مثانه تأثیر بگذارند و منجر به بیش‌فعالی شوند. این بدان معناست که حتی پس از رفع عفونت، نیاز به ادرار کردن همچنان وجود دارد.