5 نکته برای آماده شدن برای سزارین

 

1. غذاهای جامد را به مدت هشت ساعت قبل از سزارین محدود کنید

این مرحله احتمال استفراغ یا عوارض ریوی را کاهش می دهد. تا چند سال پیش نیز به همین دلیل توصیه می‌کردیم از نوشیدن هر نوع مایع قبل از عمل جراحی خودداری کنید. با این حال، ما می دانیم که زمان زیادی برای بدون غذا یا نوشیدنی وجود دارد، به خصوص برای چیزی که از نظر جسمی و عاطفی مانند زایمان و بهبودی مضر است.برای ارتباط با بهترین دکتر سزارین اینجا کلیک کنید

امروزه بیماران می توانند قبل از جراحی مایعات شفاف از جمله آبمیوه و نوشیدنی های ورزشی بنوشند . از دستورالعمل هایی که پزشک در مورد خوردن و آشامیدن به شما می دهد اطمینان حاصل کنید و متوجه شوید. اگر این کار را نکنید، جراحی شما - و اولین نگاه شما به نوزاد جدید - ممکن است به تعویق بیفتد! 

2. با صابون مخصوص دوش بگیرید

شب یا صبح قبل از اینکه برای سزارین خود مراجعه کنید، ممکن است از شما بخواهیم با صابون مخصوصی که از قبل به شما می‌دهیم دوش بگیرید یا حمام کنید (یا به شما بگوییم چگونه از داروخانه تهیه کنید). هدف از بین بردن باکتری های روی پوست و کاهش خطر عفونت پس از سزارین است.

3. معده یا ناحیه شرمگاهی خود را اصلاح نکنید

ممکن است فکر کنید که مفید هستید، اما اصلاح با تیغ، بریدگی‌های کوچکی در پوست ایجاد می‌کند که می‌تواند باعث عفونت بعد از زایمان شود. اگر برداشتن موهای زائد ضروری باشد، پرستار شما با قیچی در بیمارستان در روز سزارین از آن مراقبت خواهد کرد. 

4. با پزشک خود در مورد نحوه بسته شدن برش ها صحبت کنید

ما می توانیم بر اساس نوع برش پوست، ویژگی های بدن و ترجیحات بیمار از روش های مختلفی استفاده کنیم. به طور معمول، ما از منگنه، بخیه یا چسب استفاده می کنیم. اگر قبلاً سزارین کرده اید، ممکن است در مورد روش بسته شدن خاص سؤال یا نگرانی داشته باشید. اگر پزشکتان ابتدا به آن اشاره نکرد، حتماً این بحث را با پزشک خود در میان بگذارید – فقط برای اینکه بدانید وقتی برای اولین بار پانسمان جدا می‌شود چه انتظاری دارید.

5. در مورد مدیریت درد بحث کنید

احتمالات زیادی برای کنترل درد بعد از جراحی وجود دارد. گزینه‌های بلافاصله بعد از جراحی شامل داروهایی هستند که از طریق کاتتر اپیدورال یا نخاعی تحویل داده می‌شوند و داروهای IV که طبق دوزهای برنامه‌ریزی شده یا به طور مداوم از طریق پمپ تحویل می‌شوند.

احتمالاً به محض اینکه غذا می‌خورید، به داروهای خوراکی منتقل خواهید شد. و انتظار می رود که بر نحوه مدیریت درد با استفاده از داروهایی غیر از مواد مخدر تاکید شود. ایده خوبی است که گزینه های خود را قبل از جراحی با پزشک خود در میان بگذارید تا همه در یک صفحه باشند. پس از رسیدن به بیمارستان، پزشک اقدامات بیشتری را برای آماده سازی شما برای سزارین انجام خواهد داد.

چه چیزی در بیمارستان انتظار می رود

شما به بیمارستان رسیده اید - وقت آن است که کودک خود را به دنیا بیاورید. تیم مراقبت این سه مرحله را درست قبل از جراحی انجام خواهند داد:

1. کاتتر فولی را وارد کنید

این یک لوله نازک و استریل است که برای تخلیه مثانه استفاده می شود، که خطر ابتلا به عفونت در هنگام زایمان را کاهش می دهد. این کاتتر همچنین به متخصصان بیهوشی کمک می کند تا میزان ادرار تولیدی مثانه را که برای نظارت بر از دست دادن خون اضافی مهم است، بسنجند. اگر بی‌حسی منطقه‌ای (نخاعی یا اپیدورال) دارید، احتمالاً بعد از این روش‌ها گذاشته می‌شود، بنابراین نباید چیزی احساس کنید.

2. از لخته شدن خون جلوگیری کنید

تیم مراقبت احتمالاً یک دستگاه فشرده سازی متوالی را روی پاهای شما قرار می دهد، که آنها را ماساژ می دهد تا جریان خون کافی را بهبود بخشد. هدف جلوگیری از تجمع خون در گوساله ها و در نتیجه کاهش خطر لخته شدن خون بالقوه خطرناک است. ممکن است گاهی اوقات دستگاه کمی سفت یا ناخوشایند احساس شود، اما در برابر اصرار برای جدا کردن آن مقاومت کنید. اینها در حین و بعد از جراحی تا زمانی که شما بلند شوید و در اطراف حرکت کنید، باقی می مانند.

3. احتمالاً شما را تحت بیهوشی عمومی قرار دهد

حتی اگر بیهوشی منطقه ای برنامه ریزی شده باشد، گاهی اوقات ممکن است مجبور شوید بخوابید. گاهی اوقات کنترل درد برای جراحی بزرگ کافی نیست یا ممکن است عارضه دیگری ایجاد شود. اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است از اعضای خانواده یا دوستانی که از شما در اتاق عمل حمایت می‌کردند خواسته شود که آنجا را ترک کنند. برخی از مادران درخواست سزارین ملایم می کنند که با اجازه دادن به مادر برای تماشای زایمان و در آغوش گرفتن نوزاد خود، عناصر زایمان طبیعی را وارد اتاق عمل می کند.

هنگامی که پزشک تشخیص داد شما آماده هستید، جراحی شروع می شود. سزارین معمولاً از ابتدا تا پایان 30 تا 40 دقیقه طول می کشد. اگر بافت اسکار بعد از آخرین جراحی شما ایجاد شود، تکرار سزارین ممکن است کمی بیشتر طول بکشد.

بعد از سزارین

بسیاری از زنان از اینکه متوجه می شوند ما انتظار داریم بیماران چند ساعت پس از سزارین بیدار باشند، غذا بخورند و از دستشویی استفاده کنند، شگفت زده می شوند. به زنان توصیه می‌شود برای حفظ جریان خون سالم از رگ‌های پاهایتان به حرکت کردن از رختخواب ادامه دهند. بدون نگرانی هایی مانند تب، عفونت یا مشکلات گوارشی، اکثر زنان در عرض 72 ساعت پس از سزارین به خانه می روند.

از جمله عوامل خطر عمده ای که پس از زایمان بررسی می کنیم، فشار خون بالا و لخته شدن خون است. اگر زنان احساس درد، احساس غیرمعمول یا صرفاً فکر می کنند چیزی درست نیست، ضروری است که فوراً به پزشک خود اطلاع دهند. علائم پره اکلامپسی یا فشار خون بالا عبارتند از:

● سردرد

● درد در ربع بالای سمت راست شکم

● تنگی نفس

● تورم دست و صورت

● تغییرات بصری

 

لخته های خون می توانند بدون هشدار ایجاد شوند و بدون تشخیص و درمان سریع می توانند خطرناک باشند. در ژانویه 2018، سرنا ویلیامز، پدیده تنیس ، پس از مرگ دخترش در اثر لخته شدن خون پس از به دنیا آمدن دخترش، در خبرها بود . علائم بارز لخته شدن خون پس از زایمان عبارتند از:

 

● درد قفسه سینه

● سرفه کردن

● پوست قرمز

● تنگی نفس

● تورم پاها

پیش‌بینی تجربه سزارین می‌تواند به کاهش شگفتی‌ها و بهبود بهتر کمک کند. مشارکت فعالی در مراقبت از خود داشته باشید و از این نکات استفاده کنید تا از پزشک خود بپرسید که از سزارین خود چه انتظاری دارید.

مدیریت اختلالات قاعدگی

دکتر طاهره فروغی فر متخصص جراحی زیبایی زنان می گوید

اختلالات قاعدگی به شرایط سلامتی اطلاق می شود که بر چرخه قاعدگی طبیعی زنان تأثیر می گذارد. از پریودهای سنگین تا پریودهای نامنظم، زنان می توانند بسیاری از مشکلات زنان و زایمان را در رابطه با چرخه ماهانه خود تجربه کنند. پزشکان بر اساس علت و علائمی که تجربه می کنند، اختلالات قاعدگی را درمان یا مدیریت می کنند.

 

برای ارتباط با دکتر خوب واژینو پلاستی اینجا کلیک کنید

انواع اختلالات قاعدگی

اختلالات قاعدگی به چهار نوع اصلی طبقه بندی می شوند. این شامل:

• آمنوره - این عدم قاعدگی است. آمنوره زمانی اتفاق می‌افتد که یک زن تا سن 16 سالگی پریود نمی‌شود، یا زمانی که زن حداقل سه ماه پریود نمی‌شود.
• الیگومنوره - این اصطلاح به دوره های قاعدگی نادر اشاره دارد.
• خونریزی غیرطبیعی رحم - این خونریزی شدید قاعدگی یا لکه بینی / خونریزی است که بین دوره های قاعدگی رخ می دهد.
• دیسمنوره - این به دوره های دردناک از جمله دردهای شدید قاعدگی اشاره دارد. دیسمنوره ممکن است علائم دیگری مانند تهوع، اسهال، سردرد، استفراغ و کمردرد ایجاد کند.

علل شایع اختلالات قاعدگی

بسیاری از شرایط می توانند باعث اختلالات قاعدگی شوند. به عنوان مثال، الیگومنوره می تواند نشانه ای از سندرم تخمدان پلی کیستیک، بیماری رحم، نارسایی زودرس تخمدان یا سایر عدم تعادل هورمونی باشد. خونریزی غیرطبیعی رحم و دیسمنوره می تواند ناشی از پولیپ، فیبروم، عفونت، آندومتریوز، سقط جنین یا حاملگی خارج از رحم باشد.

مدیریت و درمان اختلالات قاعدگی

درمان اختلال قاعدگی بر اساس نوع بیماری و علائم آن است. اگر تصور شود استرس، وزن یا ورزش بیش از حد باعث ایجاد این اختلال می شود، تغییرات سبک زندگی ممکن است مشکل را حل کند. استفاده از داروهای ضد بارداری خوراکی یا هورمون درمانی ممکن است به زنانی توصیه شود که عادت ماهانه‌های نادری دارند.

درمان خونریزی غیرطبیعی رحم ممکن است شامل هورمون درمانی، ابلیشن آندومتر، اتساع و کورتاژ (D&C) یا روش‌های هیستروسکوپی برای برداشتن پولیپ‌هایی باشد که ممکن است باعث علائم شوند.

درمان دیسمنوره به علت اصلی آن بستگی دارد. داروهای ضد بارداری خوراکی همراه با داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی ممکن است برای تسکین موارد خفیف کافی باشد. اگر درد ناشی از یک بیماری زمینه‌ای مانند اندومتریوز یا فیبروم باشد، ممکن است روش‌های غیر جراحی یا کم تهاجمی توصیه شود.

پزشک ممکن است درمان های دیگری را برای کاهش یا تسکین علائم شما توصیه کند، مانند دیورتیک ها، مکمل های هورمونی، مهارکننده های پروستاگلاندین، مکمل های ویتامین یا مواد معدنی، داروهای ضد افسردگی، اصلاح رژیم غذایی یا ورزش منظم.

برای اطلاع از هزینه عمل لابیاپلاستی اینجا کلیک کنید

 

 

روش های انجام ابلیشن اندومتر

ابلیشن آندومتر یک روش جراحی نیست، بنابراین هیچ برشی وجود نخواهد داشت. در عوض، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی ابزارهای خاصی را از طریق واژن وارد می‌کند تا به رحم برسد. متداول ترین روش ها برای انجام ابلیشن اندومتر عبارتند از:

فرکانس رادیویی : در این روش از امواج رادیویی برای انبساط یک شبکه الکتریکی که در رحم قرار داده شده است استفاده می شود تا پوشش رحم را از بین ببرد.

انجماد: ارائه دهنده شما یک پروب با قابلیت انجماد را در رحم وارد می کند. با استفاده از سونوگرافی برای هدایت مسیر، نوک پروب منجمد می شود و پوشش رحم را از بین می برد.

هیدروترمال: مایع گرم شده به داخل رحم پمپ می شود تا پوشش داخلی را از بین ببرد.

بالون گرم شده: یک بالون به داخل رحم وارد می شود و سپس با مایع پر می شود که پوشش داخلی را از بین می برد.

جراحی الکتریکی: ارائه دهنده شما از جریان الکتریکی استفاده می کند که از طریق یک حلقه سیم یا توپ غلتکی جریان می یابد تا پوشش رحم را به صورت الکتریکی تخریب کند.برای ارتباط با بهترین دکتر لابیاپلاستی در تهران اینجا کلیک کنید
 

مایکروویو:  یک پروب نازک به انرژی مایکروویو اجازه می دهد تا به لایه داخلی رحم برسد و آن را از بین ببرد.

برخی از ابلیشن های آندومتر با استفاده از ابزاری به نام هیستروسکوپ که یک دوربین کوچک در انتهای آن دارد انجام می شود. این ابزار به پزشک اجازه می دهد تا داخل رحم شما را ببیند تا به درستی این روش را انجام دهد

دلایل احتمالی خشکی واژن چیست؟

 

در بسیاری از موارد، خشکی واژن زمانی اتفاق می افتد که سطح استروژن کاهش یابد. این به طور طبیعی با افزایش سن یا در دوران یائسگی رخ می دهد.

 

 یائسگی زمانی است که دوره قاعدگی شما به پایان می رسد و دیگر نمی توانید باردار شوید. هنگامی که سطح استروژن کاهش می یابد، پوست و بافت های فرج و واژن نازک تر و انعطاف پذیرتر می شوند و واژن شما می تواند خشک شود.

برخی از شرایط سلامتی یا درمان برای شرایط سلامتی و همچنین می تواند باعث خشکی واژن شود. خشکی واژن می تواند ناشی از:

• شیردهی (شیردهی) و زایمان.
• قرص های ضد بارداری یا هر نوع کنترل هورمونی.
• درمان های سرطان از جمله شیمی درمانی و هورمون درمانی .
• دیابت .
• داروها، از جمله داروهای ضد استروژن (درمان فیبروم رحم یا اندومتریوز )، برخی داروهای ضد افسردگی و آنتی هیستامین ها (درمان خارش چشم و آبریزش بینی).
• برداشتن تخمدان ها (اووفورکتومی) .
• سندرم شوگرن (یک اختلال خود ایمنی که می تواند باعث خشکی در سراسر بدن شود).
• عدم تحریک جنسی
• استفاده از صابون های معطر یا معطر، اسپری ها و شستشوها در اطراف یا داخل واژن.

 

سزارین: مزایا و هزینه های پزشکی

نرخ سزارین در ایالات متحده طی 20 سال گذشته به طرز چشمگیری افزایش یافته است. اگرچه مرگ و میر نوزادان در همان دوره کاهش یافته است، شواهد کمی وجود دارد که جراحی سزارین مکرر علت آن است.

 

 سزارین در شرایط خاص جان انسان ها را نجات می دهد یا برای سلامتی مفید است، اما میزان بروز این نشانه ها افزایش نیافته است. سزارین نیز خطراتی دارد که مهمترین آنها برای نوزاد نارس بودن یا بیماری تنفسی است. 

 

مرگ و میر مادران 4-2 برابر بیشتر و عوارض بعد از سزارین 10-5 برابر بیشتر از زایمان طبیعی است. چهار نشانه مسبب بیشتر افزایش میزان سزارین - سزارین قبلی، دیستوشی، نمایش بریچ و ناراحتی جنین - مواردی هستند که کمترین فایده را دارند. از نظر جمعیتی، زنانی که بیشتر احتمال دارد عوارض بارداری، تولد نوزاد با وزن کم یا مرگ و میر نوزادان را تجربه کنند،

 

کمترین احتمال دارد که سزارین شوند. به نظر می رسد عوامل اجتماعی، اقتصادی و سایر عوامل تاثیر بیشتری بر تصمیم برای انجام سزارین نسبت به مزایای پزشکی مورد انتظار دارند. توسعه مراقبت‌های ویژه نوزادان، دسترسی گسترده‌تر به مراقبت‌های دوران بارداری، و در دسترس بودن بیشتر سقط جنین و تنظیم خانواده بیشتر به کاهش مرگ‌ومیر نوزادان کمک کرده است. 

 

تخمین زده می‌شود که تقریباً نیمی از سزارین‌هایی که در حال حاضر در ایالات متحده انجام می‌شود، از نظر پزشکی غیرضروری هستند، که منجر به مرگ و میر و عوارض مادر قابل اجتناب قابل‌توجه و هزینه بیش از یک میلیارد دلار در سال می‌شود. و به نظر می رسد عوامل دیگر تأثیر بیشتری بر تصمیم برای انجام سزارین نسبت به مزایای پزشکی مورد انتظار دارند.

 

 توسعه مراقبت‌های ویژه نوزادان، دسترسی گسترده‌تر به مراقبت‌های دوران بارداری، و در دسترس بودن بیشتر سقط جنین و تنظیم خانواده بیشتر به کاهش مرگ‌ومیر نوزادان کمک کرده است. تخمین زده می‌شود که تقریباً نیمی از سزارین‌هایی که در حال حاضر در ایالات متحده انجام می‌شود، از نظر پزشکی غیرضروری هستند، که منجر به مرگ و میر و عوارض مادر قابل اجتناب قابل‌توجه و هزینه بیش از یک میلیارد دلار در سال می‌شود. 

 

و به نظر می رسد عوامل دیگر تأثیر بیشتری بر تصمیم برای انجام سزارین نسبت به مزایای پزشکی مورد انتظار دارند. توسعه مراقبت‌های ویژه نوزادان، دسترسی گسترده‌تر به مراقبت‌های دوران بارداری،

 

و در دسترس بودن بیشتر سقط جنین و تنظیم خانواده بیشتر به کاهش مرگ‌ومیر نوزادان کمک کرده است. تخمین زده می‌شود که تقریباً نیمی از سزارین‌هایی که در حال حاضر در ایالات متحده انجام می‌شود، از نظر پزشکی غیرضروری هستند، که منجر به مرگ و میر و عوارض مادر قابل اجتناب قابل‌توجه و هزینه بیش از یک میلیارد دلار در سال می‌شود.

پولیپ رحم

 

  

 

پولیپ های رحم ضایعاتی هستند که به دیواره داخلی رحم چسبیده اند و به داخل رحم منبسط می شوند. پولیپ رحم که به عنوان پولیپ آندومتر نیز شناخته می شود، در نتیجه رشد بیش از حد سلول های پوشش داخلی رحم (اندومتر) ایجاد می شود. این پولیپ ها معمولا غیر سرطانی (خوش خیم) هستند، اگرچه برخی از آنها می توانند سرطانی باشند یا به سرطان تبدیل شوند (پولیپ های پیش سرطانی).

اندازه پولیپ های رحم از چند میلی متر - بزرگتر از یک دانه کنجد - تا چندین سانتی متر - اندازه یک توپ گلف یا بزرگتر متغیر است. آنها توسط یک پایه بزرگ یا یک ساقه نازک به دیواره رحم می چسبند.

ممکن است یک یا چند پولیپ رحم وجود داشته باشد. آنها معمولا در داخل رحم می مانند، اما می توانند از طریق دهانه رحم (دهانه رحم) به داخل واژن بلغزند. پولیپ های رحم در افرادی که یائسگی را پشت سر می گذارند یا کامل شده اند، بیشتر دیده می شود. اما افراد جوانتر نیز می توانند آنها را دریافت کنند.
علائم

علائم و نشانه های پولیپ رحم عبارتند از:

     خونریزی واژن بعد از یائسگی.
     خونریزی بین پریودها
     دوره های مکرر و غیر قابل پیش بینی که طول و سنگینی آنها متفاوت است.
     دوره های بسیار سنگین
     ناباروری.

برخی افراد فقط خونریزی خفیف یا لکه بینی دارند. دیگران بدون علامت هستند.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

اگر دارید به دنبال مراقبت های پزشکی باشید:

     خونریزی واژن بعد از یائسگی.
     خونریزی بین پریودها
     خونریزی قاعدگی نامنظم.

سفید کردن واژن - چیست و چگونه سیاهی قسمت های خصوصی را از بین ببریم؟

 

 

بلیچینگ واژن فرآیند سفید کردن اندام تناسلی خارجی است. با کمک کرم های موضعی، لیزر درمانی، لایه بردارهای شیمیایی، پمادها و سرم های موجود در بازار به ویژه برای این منظور قابل انجام است.

   
سفید کردن واژن - چیست و چگونه سیاهی قسمت های خصوصی را از بین ببریم؟

جامعه همیشه استانداردهای زیبایی غیر واقعی برای زنان مانند پوست روشن تر و اندام باریک داشته است. اکنون به واژن نیز کشیده شده است. این روزها داشتن واژن زیبا به عنوان یک روند جدید در حال ظهور است. بسیاری از زنان تعجب می کنند که چرا منطقه خصوصی من تاریک است؟ این استانداردها می توانند تأثیر وحشتناکی بر عزت نفس و درک زنان از بدن خود داشته باشند. همچنین ممکن است بر روابط، اعتماد به نفس، سلامت جسمی و عاطفی آنها تأثیر بگذارد. چندین برند با فروش کرم‌های سفیدکننده واژن، از ناامنی زنان تغذیه می‌کنند.
چرا زنان احساس می کنند واژن آنها باید زیبا یا زیبا به نظر برسد؟

برخی از دلایلی که زنان می خواهند واژن خود را زیباتر کنند عبارتند از:

     عدم آگاهی بسیاری از زنان را مضطرب می کند.
     تقاضا یا شکایت از شرکا
     اینفلوئنسرها مطالبی را در مورد "چگونه ناحیه واژن را روشن کنیم؟" ارسال می کنند. یا چگونه یک واژن کامل داشته باشیم؟
     صنعت پورن مدل‌هایی را به نمایش می‌گذارد که فقط واژن صورتی روشن دارند، که این توهم کاذبی از ظاهر ناحیه فرج زنان ایجاد می‌کند.
     درمان‌های زیبایی محبوب، «واژن کامل» را با درمان‌های شیمیایی/لیزر ارائه می‌کنند.

رابطه جنسی مهم است، و همچنین بهداشت صمیمی با سرم مراقبت صمیمی ما که می تواند پوست شما را نرم و صاف کند، بهداشت صمیمی خود را مدیریت کنید.
کرم های سفید کننده واژن

همه این عوامل به برندها فرصتی برای سرمایه گذاری بر روی آسیب پذیری زنان داده است. تبلیغات آنها وعده افزایش رنگ پوست فرج (پوست واژن) را از طریق کرم های واژینال می دهد. این کرم ها ادعا می کنند با استفاده از مواد سفید کننده واژنی بی عیب و نقص ایجاد می کنند.

با این حال، متخصصان زنان استفاده از این کرم ها را توصیه نمی کنند زیرا حاوی مواد شیمیایی مضری مانند:

     هیدروکینون: ممکن است باعث اکرونوزیس شود، یک بیماری نادر که منجر به پوست تیره و ضخیم می شود.
     استروئیدها: منجر به نازک شدن پوست می شود که باعث کاهش بیشتر ایمنی می شود.

کرم های سفید کننده واژن می توانند اثرات مضر دیگری مانند:

     عدم تعادل در سطوح pH پوست واژن
     افزایش احتمال عفونت در قسمت های خصوصی
     بوی بد
     تورم
     از دست دادن حس

 

چگونه ناحیه خصوصی خود را سفید کنیم؟

بلیچینگ واژن فرآیند سفید کردن اندام تناسلی خارجی است. با کمک کرم های موضعی، لیزر درمانی، لایه بردارهای شیمیایی، پمادها و سرم های موجود در بازار به ویژه برای این منظور قابل انجام است. با این حال، گمانه زنی های زیادی در مورد کارایی و اثربخشی آنها وجود دارد.

کالج آمریکایی متخصصین زنان و زایمان (ACOG) به شدت با استفاده از چنین روش های زیبایی واژن مخالف است. مقاله ای که توسط آنها در مورد "جوان سازی واژن و روش های زیبایی واژن" منتشر شده است بیان می کند که این فرآیندها واژن را مستعد ابتلا به دیسپارونی، عفونت، زخم، تغییر حس و چسبندگی می کند.
نبایدها: چگونه سیاهی قطعات خصوصی را از بین ببریم؟

چندین وبلاگ در اینترنت هک های DIY و درمان های طبیعی را در مورد "چگونه ناحیه واژن را روشن کنیم؟" پیشنهاد می کنند. و "چگونه درمان های خانگی واژن را سفت کنیم". برخی از موارد محبوب استفاده از مواد طبیعی زیر را تشویق می کنند:

     ماست
     آرد گرم یا بیسان
     آلوئه ورا
     گلاب
     چوب صندل
     سیب زمینیها

مجله ای که توسط NCBI در مورد "دوش واژن: شواهدی برای خطرات یا فواید سلامت زنان" منتشر شده است، این موضوع را توضیح می دهد که هیچ مطالعه علمی هیچ سودی از فرآیندهای سفید کردن واژن تا کنون گزارش نکرده است. بسیاری از سازمان‌ها، مانند کالج پرستار و ماما، انجمن پزشکی آمریکا، انجمن زنان پزشکی آمریکا، و انجمن سلامت عمومی آمریکا، حتی از استفاده از آن به دلیل اثرات مضر آن جلوگیری کرده‌اند.

 

 

پرکننده های پوستی: چگونه می توانند به جوانسازی واژن کمک کنند

جوانسازی ناحیه تناسلی در حال تبدیل شدن به یک درمان محبوب برای زنانی است که می خواهند زندگی جنسی خود را بهبود بخشند، و پرکننده های پوستی یکی از راه های دستیابی به این امر است. اما همانطور که دکتر یوری میچیتیوک توضیح می دهد که همه چیز فقط به رابطه جنسی مربوط نمی شود، برخی از مزایای اضافه نیز وجود دارد.

ممکن است ابتدا متوجه پیری در صورت خود شوید، اما سایر نواحی بدن شما نیز تحت تأثیر قرار می گیرند - از جمله واژن و دستگاه تناسلی خارجی. همانطور که سطح استروژن با افزایش سن کاهش می یابد، دیواره های داخلی واژن می توانند استحکام و ضخامت خود را از دست بدهند در حالی که "لب" خارجی می تواند نازک شود و ظاهر صورتی سالم و چاق خود را از دست بدهد.

اما این فقط پیری نیست که می تواند عوارض خود را به همراه داشته باشد. استرس ناشی از تولد کودک نیز می‌تواند بر حس در ناحیه تأثیر بگذارد، زیرا دیواره‌های واژن تحت فشار قابل توجهی قرار می‌گیرند - البته تغییرات هورمونی را هم ذکر نکنیم.

اغلب این تغییرات می تواند بر زندگی جنسی شما تأثیر بگذارد و رابطه جنسی لذت بخش یا حتی دردناک تر شود. بی اختیاری ادرار - آن لحظه ای که عطسه می کنید - می تواند یکی دیگر از علائم باشد.

خوشبختانه، پرکننده پوستی واژن می تواند به عنوان وسیله ای برای بهبود میزان "احساس" و عملکرد بافت های شما استفاده شود. در حالی که پرکننده‌های پوستی معمولاً با تقویت صورت و لب‌های شما مرتبط هستند، تزریق دقیق پرکننده در مکان‌های مناسب می‌تواند به بازیابی ناحیه تناسلی کمک کند و آن را سالم‌تر و قوی‌تر کند.

مانند پرکننده‌های پوستی، این تکنیک از اسید هیالورونیک استفاده می‌کند - مولکولی که پرکننده طبیعی بدن شما است، بنابراین هیچ اثر مضری ندارد.

 

چگونه این کار انجام می شود؟

فیلر واژن هیالورونیک اسید به دیواره جلویی داخلی واژن تزریق می شود. همچنین ممکن است در نزدیکی کلیتوریس تجویز شود. (نگران نباشید، از کرم بی حس کننده استفاده می شود و چیزی احساس نمی کنید.)

اسید هیالورونیک با جذب آب باعث تقویت و پرکردن ناحیه می شود - می تواند 1000 برابر وزن خود آب جذب کند. این به بافت ها حجم می دهد، که به نوبه خود می تواند رابطه جنسی را کمی لذت بخش تر کند.

 

چگونه زندگی جنسی شما را بهبود می بخشد؟

با پرکننده پوستی واژن، حساسیت ناحیه واژن شما بهبود می یابد. بافت ها دوباره احساس ترمیم و سلامت می کنند. همانطور که دیواره قدامی واژن جوان می شود، حساسیت آن افزایش می یابد. این منطقه ای است که شما g-shot در آن قرار دارد. بهبود عملکرد این نقطه به این معنی است که زمان برانگیختگی راحت تری خواهید داشت.

این به نوبه خود منجر به روان‌کاری بهتر می‌شود و ممکن است تا حدودی باعث کاهش درد برخی از زنان در حین رابطه جنسی، به دلیل خشکی واژن یا پس از زایمان یا یائسگی شود. (و همچنین می تواند به توقف بی اختیاری ادرار کمک کند. حجم اضافی در واژن به حمایت از مجرای ادرار کمک می کند و احتمال احتباس ادرار را کاهش می دهد که سپس هنگام عطسه یا خنده خارج می شود).

نتایج باید حدود 12 تا 18 ماه باقی بمانند - اگرچه در هر فردی متفاوت است.

بهترین بخش این است که پس از درمان احساس واقعی ترمیم در ناحیه واژن خواهید داشت. منطقه جوان تر و سرزنده تر خواهد شد.

یک امتیاز اضافی این است که بدون جراحی و بدون توقف است. می توانید از کلینیک خارج شوید و روز خود را به روال عادی از سر بگیرید.

جوانسازی واژن با پرکننده‌های پوستی به سرعت در حال تبدیل شدن به یک درمان محبوب است و شکی نیست که می‌تواند باعث بهبود "احساس" بدن شما نسبت به رابطه جنسی بدون توجه به سن شما شود.

برخی از علل پرخاشگری در کودکان چیست؟

پرخاشگری در کودکان می تواند نشانه بسیاری از مشکلات زمینه ای مختلف باشد. این یک چیز بسیار چندشکل است، یک وجه مشترک برای تعدادی از شرایط مختلف روانپزشکی، مشکلات پزشکی، و شرایط زندگی. و بنابراین در اصل درمان پرخاشگری ابتدا باید بفهمیم که چه چیزی باعث آن می شود.

شما می توانید علل پرخاشگری را به چند گروه تقسیم کنید.

اختلالات خلقی  اول، آیا مشکلات خلقی وجود دارد؟ کودکانی که دوقطبی هستند ، در مراحل شیدایی خود، اغلب پرخاشگر می شوند. آنها کنترل خود را از دست می دهند، تکانشی می شوند. از طرف دیگر، وقتی افسرده می‌شوند، اگرچه پرخاشگری کمتر رایج است، می‌توانند تحریک‌پذیر شوند و گاهی اوقات این تحریک‌پذیری و عصبانیت باعث می‌شود بچه‌ها سرزنش کنند.

روان پریشی  بیماری های روان پریشی  نیز ممکن است با پرخاشگری ظاهر شوند. به عنوان مثال، کودکان مبتلا به اسکیزوفرنی به محرک‌های درونی پاسخ می‌دهند که می‌توانند آزاردهنده شوند. گاهی اوقات بچه‌های مبتلا به اسکیزوفرنی بد‌اعتماد یا مشکوک می‌شوند - یا پارانوئید تمام عیار - و به‌دلیل ترس خودشان از بین می‌روند.

ناامیدی  کودکانی که مشکلات شناختی (آنچه که اکنون به آن اختلال فکری می گویند) یا ارتباطی (از جمله اوتیسم ) مشکل دارند نیز ممکن است با پرخاشگری ظاهر شوند. هنگامی که کودکان مبتلا به این شرایط پرخاشگر می شوند، اغلب این کار را انجام می دهند، زیرا در مواجهه با اضطراب یا ناامیدی خود مشکل دارند و نمی توانند احساسات خود را مانند دیگران بیان کنند. پرخاشگری ممکن است نوعی تکانشگری نیز باشد.

 

تکانشگری  و سپس اختلالات رفتاری مخرب وجود دارد. در کودکان مبتلا به ADHD، رایج ترین آنها، تکانشگری و تصمیم گیری ضعیف می تواند منجر به رفتاری شود که به عنوان پرخاشگرانه تعبیر شود.. این کودکان معمولاً عواقب اعمال خود را در نظر نمی گیرند، که ممکن است زمانی که واقعاً فکر نمی کنند، بی رحمانه یا بدخواهانه به نظر برسد.

اختلال سلوک  دراختلال سلوک  ، پرخاشگری بخشی از ماتریس بیماری است، جزء بزرگی از آنچه هست. بر خلاف کودکی که عواقب اعمال خود را در نظر نمی گیرد، کودکان مبتلا به سی دی عمدا بدخواه هستند و درمان و پیش آگهی کاملاً متفاوت است.

آسیب  و گاهی اوقات دلایل ارگانیک برای طغیان های تهاجمی وجود دارد، زمانی که کودک آسیب لوب فرونتال یا انواع خاصی از صرع دارد. در این موارد ممکن است دلیل قابل درک برای اپیزود تهاجمی وجود نداشته باشد و این قسمت می تواند دارای یک جزء انفجاری باشد.

تروما  در نهایت، مواقعی وجود دارد که پرخاشگری در کودکان یا نوجوانان توسط عوامل استرس زا در موقعیت انها تحریک می شود و نشان دهنده یک بیماری عاطفی زمینه ای نیست. اما درک این نکته مهم است که این نسبتاً نادر است و وقتی پرخاشگری به طور مکرر شروع به رخ دادن می کند، می تواند یک مشکل عاطفی در حال ظهور باشد.

[

کیست های تخمدان

تشخیص

کیست روی تخمدان شما می تواند در طول معاینه لگن یا در آزمایش تصویربرداری مانند سونوگرافی لگن پیدا شود. بسته به اندازه کیست و اینکه آیا با مایع یا جامد پر شده است، ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما احتمالاً آزمایشاتی را برای تعیین نوع آن و اینکه آیا نیاز به درمان دارید توصیه می کند.

 

آزمایشات احتمالی عبارتند از:

• تست حاملگی. یک آزمایش مثبت ممکن است نشان دهد که شما کیست جسم زرد دارید.
• سونوگرافی لگن. یک دستگاه عصا مانند (مبدل) امواج صوتی با فرکانس بالا را ارسال و دریافت می کند تا تصویری از رحم و تخمدان شما را روی یک صفحه ویدیویی (سونوگرافی) ایجاد کند. از این تصویر برای تایید وجود کیست، دیدن محل آن و تعیین اینکه آیا کیست جامد است یا پر از مایع استفاده می شود.
• لاپاراسکوپی یک ابزار باریک و روشن (لاپاراسکوپ) از طریق یک برش کوچک (برش) به شکم شما وارد می شود. با استفاده از لاپاراسکوپ، ارائه دهنده شما می تواند تخمدان ها و هر کیست شما را ببیند. در صورت یافتن کیست، درمان معمولاً طی همان روش انجام می شود. این یک روش جراحی است که نیاز به بیهوشی دارد.
• آزمایشات نشانگر تومور سطح خونی پروتئینی به نام آنتی ژن سرطانی اغلب در سرطان تخمدان افزایش می یابد. اگر کیست شما جامد به نظر می رسد و شما در معرض خطر بالای سرطان تخمدان هستید، ممکن است پزشک آزمایش آنتی ژن سرطان 125 (CA 125) یا سایر آزمایشات خون را تجویز کند. سطح CA 125 همچنین می تواند در شرایط غیر سرطانی مانند آندومتریوز و بیماری التهابی لگن افزایش یابد.

گاهی اوقات، انواع کمتر رایج کیست ها ایجاد می شود که یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی در طول معاینه لگن پیدا می کند. کیست های جامد تخمدان که بعد از یائسگی ایجاد می شوند ممکن است سرطانی (بدخیم) باشند. به همین دلیل انجام معاینات منظم لگن مهم است

رفتار

درمان بستگی به سن شما و نوع و اندازه کیست شما دارد. این به علائم شما نیز بستگی دارد. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ممکن است پیشنهاد دهد:

• انتظار مراقب در بسیاری از موارد می توانید منتظر بمانید و مجددا معاینه شوید تا ببینید آیا کیست پس از چند ماه از بین می رود یا خیر. اگر هیچ علامتی ندارید و سونوگرافی نشان می دهد که کیست کوچک و پر از مایع دارید، این یک گزینه است - صرف نظر از سن شما -. ممکن است چندین سونوگرافی لگنی برای بررسی تغییر اندازه یا ظاهر کیست انجام دهید.
• دارو. داروهای ضد بارداری هورمونی، مانند قرص های ضد بارداری، شما را از تخمک گذاری باز می دارند. این ممکن است شما را از ابتلا به کیست های تخمدان بیشتر باز دارد. اما، قرص های ضد بارداری کیست موجود را کوچک نمی کنند.

• عمل جراحی. ارائه دهنده شما ممکن است پیشنهاد کند کیستی را که بزرگ است، شبیه کیست عملکردی نیست، در حال رشد است یا درد ایجاد می کند، بردارید. برخی از کیست ها را می توان بدون برداشتن تخمدان برداشت (سیستکتومی). در برخی موارد، تخمدان با کیست برداشته می شود (اووفورکتومی).

  جراحی اغلب می تواند با استفاده از جراحی کم تهاجمی (لاپاراسکوپی) با لاپاراسکوپ و ابزارهایی که از طریق بریدگی های کوچک در شکم شما وارد می شوند، انجام شود. اگر کیست بزرگ باشد یا سرطان نگران کننده باشد، ممکن است به یک روش باز با استفاده از برش بزرگتر نیاز باشد.

  کیست تخمدانی که بعد از یائسگی ایجاد می شود گاهی سرطان است. در این صورت ممکن است نیاز باشد که به متخصص سرطان زنان مراجعه کنید. ممکن است برای برداشتن رحم، دهانه رحم، لوله های فالوپ و تخمدان ها نیاز به جراحی داشته باشید. همچنین ممکن است به شیمی درمانی یا پرتودرمانی نیاز داشته باشی