مزایای لابیاپلاستی چیست؟

عمل لابیاپلاستی یک جراحی ساده است که برای بهبود شکل و اندازه لابیا انجام می شود. لابیاها لب های کوچکتر و داخلی اندام تناسلی هستند. برخی از زنان با لابیای نامنظم یا بزرگ شده به دنیا می آیند. در موارد دیگر، لابیاها با گذشت زمان کشیده می شوند و می توانند آویزان شوند یا باعث تحریک و ناراحتی شوند. در این برهه از زمان، بسیاری از زنان از صحبت کردن با پزشک خود در مورد نگرانی های خود ناراحت هستند، اما با یک گفتگوی محتاطانه، بسیاری متوجه می شوند که اعتماد به نفس آنها با عمل لابیاپلاستی تغییر می کند . 

در حین جراحی لابیاپلاستی چه کارهایی انجام می شود؟ 

هدف از لابیاپلاستی کاهش اندازه بافت های لبی است. این کار به سرعت و به راحتی تحت بیهوشی موضعی یا عمومی انجام می شود تا از راحتی مطلوب بیمار اطمینان حاصل شود. پوست اضافی با ظرافت بریده می شود و بافت باقی مانده برای بهبود تقارن و ظاهری جذاب تر تغییر شکل می دهد. بافت‌های باقی‌مانده با بخیه‌های قابل جذب ثابت می‌شوند و در کمتر از یک ساعت، عمل به پایان می‌رسد. پس از آن، دستورالعمل‌های مراقبت‌های بعدی به بیماران داده می‌شود تا از بهبودی ایمن و بدون مشکل اطمینان حاصل کنند. فعالیت جنسی را می توان پس از حدود چهار تا شش هفته از سر گرفت. 

برخی از مزایای انجام لابیاپلاستی چیست؟ 

چندین مزیت برای لابیاپلاستی وجود دارد که باعث می شود خانم ها بیشتر در مورد آن بیاموزند. در زیر تنها چند مورد از دلایلی که یک زن ممکن است این درمان را در نظر بگیرد آورده شده است. لابیاپلاستی: 

• ظاهر کلی ناحیه واژن را بهبود می بخشد
• ناراحتی ناشی از بافت های بزرگتر لبی را کاهش می دهد
• تحریک ناشی از لابیای نامنظم را کاهش می دهد
• خجالت یا خودآگاهی را در موقعیت های صمیمی کاهش می دهد
• اعتماد به نفس زنان را نسبت به ظاهر واژن خود افزایش می دهد

لابیاپلاستی

لابیاپلاستی چیست ؟ اکثر خانم ها به هنگام صحبت کردن در مورد مسائل و مشکلات جنسی و تناسلی احساس راحتی نمی کنند. صحبت کردن در مورد این مسائل همیشه تابو بوده است. یکی از این مسائل که در میان خانم ها بسیار رواج دارد، نارضایتی و یا خجالت از شکل ظاهری و اندازه ی واژن می باشد. بزرگ بودن لب های واژن در هنگام انجام حرکات ورزشی، پوشیدن لباس های تنگ و حتی رابطه جنسی باعث ایجاد ناراحتی می شود. اگر شما هم با چنین مشکلی رو به رو هستید، پیشرفت علوم پزشکی این امکان را داده است تا از طریق عمل زیبایی Labiaplasty این مشکل را برطرف نمایید.
عمل لابیاپلاستی چیست ؟

در دنیای امروز علاوه بر توجه به زیبایی ظاهر، زیبایی اندام های بدن نیز به صورت چشمگیر مورد توجه قرار گرفته است. یکی از مواردی که توجه خانم ها را به خود جلب نموده است، زیبایی ظاهری اندام جنسی می باشد. اندام جنسی زنان از قسمت های مختلفی تشکیل شده است. یکی از این قسمت ها لابیا نام دارد. لابیا، یک اندام گوشتی مانند است که از اعضای داخلی دستگاه تناسلی زنان مانند کلیتوریس و دهانه واژن محافظت می کند.

در برخی خانم ها به دلایل متفاوتی لابیاهای دستگاه تناسلی بزرگ، بدشکل و بد رنگ شده و در نتیجه منجر به تحریک جنسی مزمن، قابل دیدن بودن از روی لباس های تنگ و حتی عدم اعتماد به نفس حین برقراری رابطه جنسی می شود. در این شرایط خانم ها در صدد اصلاح این مشکل ساختاری بر می آیند. عمل جراحی که به اصلاح این مشکل می پردازد، عمل لابیاپلاستی نام دارد. در این عمل لبه های داخلی و یا خارجی واژن کوتاه شده و اصلاح می گردد.
جراحی لابیاپلاستی در تهران

در این روش که از لیزر مونالیزا استفاده می شود، برش لابیا ها به جای چاقوی جراحی توسط لیزر صورت می گیرد. با توجه به این که واژن منطقه ی حساسی است و مقدار زیادی عصب در این ناحیه وجود دارد عمل لابیاپلاستی با لیزر بسیار راحت بوده و حتی دوره ی نقاهت کمتری هم دارد.

از دیگر مزایای جراحی با لیزر انعقاد سریعتر خون در نتیجه خونریزی و التهاب کمتر را می توان نام برد. همچنین دقت بالای لیزر می تواند نتیجه ی بسیار بهتری را رقم بزند. امروزه این عمل زیبایی با لیزر نیزاز سایر گزینه های درمانی است که بدون نیاز به بی حسی وبیهوشی با کمترین درد توسط لیزر مونالیزاتاچ قابل انجام است.
عمل لابیاپلاستی در شمال تهران

واژن دارای عصب های فراوان می باشد. به همین دلیل ممکن است ، خطراتی داشته باشد ، در ادامه درمورد خطرات این عمل را به شما خواهیم گفت .

به دلیل آسیب های جزعی که به بافت واژن وارد می شود، بعد از عمل فرد کمی احساس تورم و کبودی خواهد کرد. همچنین ممکن است در هنگام ورزش کردن و یا فعالیت های روزانه فرد کمی احساس ناراحتی کند. لازم به ذکر است این احساس کاملا طبیعی می باشد و پس از مدتی کاملا از بین می رود.

نتایج این جراحی چیست : این عمل معمولاً به لب‌‌های کوتاهتری می‌‌‌انجامد که دیگر در زیر سطح لب‌‌های بزرگ مودار آویزان نیستند. اکثر بیمارانی که مبتلا به علائم ناشی از چرخش و کشیدن لب‌‌ها هستند عموماً بعد از عمل تسکین می‌‌‌یابند. با توجه به مطالعات متعدد، جراحی جراحی زیبایی واژن با میزان رضایت بیش از 90 درصد همراه است.

عمل های جراحی به دو دسته ریسک پذیر و بدون ریسک تقسیم می شوند. در صورتی که عمل جراحی بر اساس اصول صحیح جراحی، تحت نظر متخصص ماهر و در محیط کاملا استریل و بهداشتی انجام شود، می تواند بی خطر باشد. عمل لابیا پلاستی جز عمل های بدون ریسک قرار دارد اما دقت کنید که شرایطی که در بالا ذکر شد (محیط استریل، پزشک ماهر و رعایت اصول بهداشتی) نیز باید در نظر گرفته شود.
آیا جراحی لابیا پلاستی دردناک است ؟

این بیشترین سوالی است که توسط خانم ها پرسیده می شود. معمولا خانم ها فکر می کنند که این عمل بسیار دردناکی است البته دلیل این تصور می تواند وجود عصب های حسی فراوان در لبه ی واژن باشد. ولی در این باره اصلا جای نگرانی نیست چون عمل زیبایی واژن را می توان تحت بی حسی کامل و یا بیهوشی عمومی انجام داد.

انواع جراحی زیبایی واژن

Seculped linear : در این روش می توان هم از چاقوی جراحی و هم از لیزر برای برش زدن استفاده کرد. میزان لابیا یی که برش زده می شود کاملا بستگی به نظر بیمار و تشخیص پزشک دارد. برخی بیماران ترجیح می دهند مقدار کمی از لابیا برداشته شود در صورتی که بعضی دیگر تمایل دارند مقدار بیشتری برش بخورد و زیبایی واژن را در وجود لابیا های کوچکتر می بینند. در نهایت بهد از انجام جراحی با استفاده از نخ قابل جذب و یا غیر قابل جذب محل جراحی را بخیه می زنند.

 

v-wedge resection :معمولا زمانی که فرد ترجیح می دهد مقدار کمتری از لابیا برداشته شود، از این روش استفاده می شود. در این روش، حاشیه ی لب کوچک واژن برداشته می شود که هیچ آسیبی به عصب های حسی وارد نشده و خون ریزی خیلی کمتری دارد در نتیجه دوره نقاهت نیز در این عمل کوتاه تر است.

این جراحی قبل از همه چیز یک جراحی زیبایی به حساب می آید و مناسب برای افرادی است که از ظاهر واژن خود راضی نیستند. مزایای جراحی زیبایی واژن : همینطور این جراحی دارای مزایای زیادی می باشد که باعث می شود خانم های زیادی تمایل به انجام آن داشته باشند.
هزینه جراحی و عمل لابیاپلاستی

هزینه عمل به موارد مختلف و متعددی بستگی دارد از جمله ی این موارد شکل و اندازه ی واژن بیمار می باشد که در هر شخص متفاوت است بنابراین تعداد برش ها ی جراحی نیز متفاوت خواهد شد پس اعلام قیمت را بسیار مشکل می کند. بهتر است برای آگاهی از هزینه جراحی لابیاپلاستی در تهران به صورت حضوری مراجعه کرده تا توسط پزشک معاینه شوید.

جراحی زیبایی واژن یک نوع جراحی زیبایی زنان می باشد که هدف از انجام آن زیبایی شکل ظاهری واژن می باشد. اگرچه شکل تعریف شده ای برای واژن وجود ندارد اما بیشتر خانم ها معتقدند حالت ایده آل واژن، حالتی است که لب های کوچک از لب های بزرگ بیرون نزنند که با این عمل انجام می شود.

با توجه به سطح مشکل هر شخص و بنا به تشخیص متخصص، هزینه عمل لابیاپلاستی متفاوت خواهد بود. بنابراین توصیه می کنیم که پیش از اقدام برای انجام عمل ، ابتدا یک جلسه با هدف معاینه و مشاوره با پزشک خود داشته باشید. در طی این جلسه، پزشک متخصص علاوه بر توضیح فرایند عمل ، بر اساس شدت مشکل هر فرد میزان هزینه عمل را تعیین می کند.
آیا دختران باکره می توانند جراحی زیبایی واژن انجام دهند ؟

پرده بکارت درون دستگاه تناسلی قرار دارد و فقط در صورتی که جسمی وارد واژن شود آسیب می بیند. در صورتی که عمل بر روی لبه های خارجی واژن انجام می شود و هیچ گونه ارتباطی با پرده بکارت نخواهد داشت بنا بر این هیچ منعی برای دختران باکره نخواهد داشت. در کل همه ی افراد به جز کسانی که از این عمل منع شده اند می توانند این جراحی را انجام دهند.

چه کسانی نباید جراحی زیبایی واژن انجام دهند

کسانی که بیماری تیروئید، هایپر تیروئید و یا فشار خون دارند و این بیماری ها را کنترل و درمان نکرده اند قبل از انجام عمل زیبایی باید به بهبودی کامل برسند سپس می توانند عمل جراحی زیبایی واژن را انجام دهند.
دوره نقاهت جراحی زیبایی واژن چقدر است

برخلاف جراحی های دیگر ، این عملی سبک است و دوره نقاهت کوتاه می باشد. به همین دلیل خانم ها بعد از گذشت چند روز میتوانند به راحتی به سرکار خود برگردند. پس از 72 ساعت می توانند به راحتی از پله بالا و پایین بروند و یا رانندگی کنند. رابطه جنسی را از 4 تا 6 هفته نباید انجام دهند همینطور توصیه می شود تا 3 ماه پس از جراحی مصرف ویتامین داشته باشند. در طول دوره نقاهت نیاز به انجام اعمال ویژه ای نمی باشد. با مراقبت های ساده و مصرف دارو های تجویز شده از طرف پزشک می توان به راحتی این دوره را سپری کرد.

پس از انجام عمل نیاز به 21 روز دوره ی ترمیم است. البته بلافاصله بعد از جراحی دوره ی ترمیم آغاز می شود ولی باید توجه داشت که هر زخمی بعد از عمل جراحی نیاز به دوره ی ترمیم دارند و مدتی طول می کشد تا فرد به بهبودی کامل برسد پس توصیه می شود که بیمار صبور باشد و ترجیحا در هفته ی اول فعالیت هایی نظیر مطالعه یا تماشای تلویزیون که نیاز به تحرک زیادی ندارد انجام دهد.
عمل لابیاپلاستی چقدر طول می کشد؟

پس از برگزاری یک جلسه ویزیت حضوری در مطب پزشک متخصص، جهت عمل به بیمارستان مراجعه می کنید. مدت زمان تخمین زده شده برای عمل لابیاپلاستی حدودا 1 الی 2 ساعت می باشد. در حین این عمل شما بی حسی موضعی دریافت می کنید. پس از اتمام عمل جراحی، می توانید ترخیص شده و به منزل باز گردید.
عوارض این جراحی چیست؟

هرگونه عمل جراحی دارای عوارض می باشد. مانند هر عمل جراحی دیگری، عمل لابیاپلاستی نیز با عوارضی نظیر درد و تورم همراه است. درد ناشی از عمل لابیا پلاستی را می توان با مصرف مسکن زیر نظر پزشک التیام بخشید. تورم به وجود آمده نیز ناشی از بریده شدن بافت و بخیه زدن ناحیه لابیا حین عمل جراحی است که به مرور برطرف شده و کاملا طبیعی می باشد.
مراقبت قبل از جراحی لابیاپلاستی

بعد از انجام عمل لابیا پلاستی ، شما ملزم هستید تا ناحیه تناسلی خود را تمیز نگه دارید. همچنین می توانید از کمپرس آب یخ برای کاهش درد و تورم محل مورد نظر استفاده کنید. برای رعایت بهداشت 24 ساعت پس از انجام عمل می توانید دوش بگیرید اما از هر گونه تماس با ناحیه تناسلی خودداری کنید. همچنین از نشستن در وان پر از آب و مراجعه به استخرهای عمومی خودداری کنید. به مدت یک ماه از هرگونه فشار به اندام جنسی (استفاده از لباس تنگ، ورزش هایی نظیر دوچرخه سواری، سوارکاری و ژیمناستیک) خودداری کنید. از هفته 3 الی 4 جراحی می توانید رابطه جنسی را مجددا از سر بگیرید.
چه سنی برای انجام عمل لابیا پلاستی لازم است؟

در پاسخ به این سوال باید عنوان کرد که در هر شخصی با توجه به شرایط جسمانی و هورمونی فرد، سن عمل متفاوت خواهد بود. اما به طور معمول به خانم های بالای 50 سال (افراد مسن) که روند بهبودی و ترمیمی بدن به کندی انجام می شود، این عمل توصیه نمی شود.به دختران زیر 20 سال نیز به دلیل این که رشد جنسی و بلوغ آن ها هنوز کامل نشده است و ممکن است رشد لابیاها ادامه داشته باشد، این عمل به سنین بالاتری موکول می شود. بنابراین به طور میانگین این عمل در محدوده سنی 20 تا 50 سال انجام می شود.

شایع ترین علت آسیب به واژن چیست؟

 

واژن یک عضو بسیار سازگار و انعطاف پذیر است، اما هنوز هم در شرایط خاص ممکن است در معرض آسیب قرار گیرد. شایع ترین علت آسیب واژن زایمان است. روند زایمان می تواند فشار قابل توجهی بر بافت های واژن وارد کند که می تواند منجر به کشش، پارگی یا حتی اپیزیوتومی شود (بریدگی جراحی که در پرینه برای کمک به زایمان ایجاد می شود). این آسیب‌ها می‌توانند از خفیف تا شدید متغیر باشند و می‌توانند باعث ناراحتی، درد و در برخی موارد عوارض طولانی‌مدت مانند جای زخم، شل شدن واژن یا مشکل در عملکرد جنسی شوند.

سایر علل آسیب واژن شامل جراحی های واژن، مانند روش های زنان یا جراحی زیبایی است که می تواند منجر به بریدگی، پارگی یا سوختگی بافت واژن شود. آسیب های جنسی مانند تجاوز جنسی یا فعالیت جنسی خشن نیز می تواند منجر به آسیب واژن شود. شرایط پزشکی که می تواند باعث آسیب واژن شود شامل لیکن اسکلروزوس، یک بیماری خود ایمنی است که می تواند باعث نازک شدن و زخم شدن بافت های واژن شود، و ولوودینیا، وضعیتی که باعث درد مزمن در فرج و واژن می شود.

شایع ترین علائم شلی واژن چیست؟

شلی واژن که به آن آرامش واژن نیز می‌گویند، وضعیتی است که در آن دیواره‌های واژن کشیده یا شل می‌شوند که می‌تواند باعث کاهش تون و کشسانی شود. این یک نگرانی رایج برای بسیاری از زنان است و می تواند ناشی از علل مختلفی از جمله زایمان، افزایش سن، تغییرات هورمونی و عوامل سبک زندگی باشد. شایع ترین علائم شلی واژن عبارتند از:

• از دست دادن سفتی: زنان مبتلا به شلی واژن ممکن است احساس شلی یا احساس «خالی بودن» در واژن خود داشته باشند که می تواند منجر به کاهش رضایت جنسی برای هر دو طرف شود.
• کاهش لذت جنسی: از دست دادن لحن و کشش دیواره های واژن می تواند منجر به کاهش حس و لذت جنسی در طول فعالیت جنسی شود.
• بی اختیاری: شلی واژن می تواند باعث افتادگی اندام لگنی و در نتیجه بی اختیاری ادرار یا مدفوع شود.
• کاهش رضایت جنسی: کاهش سفتی و احساس در واژن می تواند منجر به کاهش رضایت جنسی برای هر دو طرف شود.
• ناراحتی در حین فعالیت بدنی: زنان مبتلا به شلی واژن ممکن است در حین فعالیت های بدنی مانند ورزش یا اسب سواری احساس ناراحتی یا درد کنند.
• افزایش عفونت واژن: از دست دادن تون در دیواره های واژن می تواند باعث قلیایی شدن محیط واژن شود که می تواند خطر عفونت های واژن مانند عفونت های مخمری و واژینوز باکتریایی را افزایش دهد.

\

در برخی موارد، تغییرات سبک زندگی، مانند حفظ وزن مناسب، اجتناب از سیگار کشیدن، و اجتناب از محصولات تحریک کننده، ممکن است به بهبود سلامت واژن و کاهش علائم شلی واژن کمک کند. درمان قطعی واژن شل، جراحی سفت کردن واژن است.

آسیب پرینه چه مشکلاتی می تواند ایجاد کند؟

آسیب پرینه، چه در اثر زایمان، فعالیت های بدنی یا عوامل دیگر ایجاد شود، می تواند منجر به طیف وسیعی از مشکلات سلامتی شود، از جمله:

• درد: آسیب پرینه می تواند باعث درد در ناحیه لگن شود که می تواند مزمن یا متناوب باشد.
• بی اختیاری: آسیب پرینه می تواند عضلات کف لگن را ضعیف کند و منجر به بی اختیاری ادرار یا مدفوع شود.
• اختلال عملکرد جنسی: آسیب پرینه می تواند بر عملکرد جنسی تأثیر بگذارد و باعث درد یا ناراحتی در حین مقاربت یا کاهش لذت جنسی شود.
• افتادگی اندام لگنی: آسیب پرینه می‌تواند ساختار حمایتی اندام‌های لگنی را ضعیف کند و منجر به افتادگی اندام لگنی شود، جایی که یک یا چند عضو از موقعیت طبیعی خود در لگن به داخل کانال واژن می‌افتند.
• اسکار و تغییر شکل: آسیب پرینه می تواند منجر به زخم و تغییر شکل ناحیه پرینه شود که می تواند باعث نگرانی های زیبایی شود و بر اعتماد به نفس تأثیر بگذارد.
• ناراحتی و خارش: آسیب پرینه می تواند منجر به تحریک پوست، خارش و سایر ناراحتی ها در ناحیه واژن و پرینه شود.

اگر علائم یا مشکلات مربوط به آسیب پرینه را تجربه می کنید، مهم است که از یک دکتر که می تواند علت اصلی را تشخیص داده و درمان کند، مشورت کنید. در برخی موارد، روش‌های جراحی مانند پرینئوپلاستی یا بازسازی کف لگن ممکن است برای ترمیم یا اصلاح نقایص یا آسیب پرینه توصیه شود.

آیا برای جراحی سفت کردن واژن مناسب هستم؟

اینکه آیا شما برای جراحی سفت کردن واژن (که به عنوان واژینوپلاستی نیز شناخته می شود) مناسب هستید یا خیر، به عوامل مختلفی از جمله سابقه پزشکی، سلامت کلی و دلایل خاص نگرانی شما در مورد شلی واژن بستگی دارد. مهم است که نگرانی های خود را با یک متخصص زنان و زایمان واجد شرایط در میان بگذارید، که می تواند شما را ارزیابی کند و تعیین کند که آیا شما کاندید مناسبی برای واژینوپلاستی هستید یا خیر.

برخی از دلایل متداول برای انجام جراحی سفت کردن واژن عبارتند از:

• زایمان: زنانی که زایمان طبیعی را تجربه کرده‌اند ممکن است در اثر کشش و ضربه زایمان دچار شلی واژن شوند.
• افزایش سن: با افزایش سن زنان، تغییرات هورمونی و روند طبیعی پیری می تواند منجر به از دست دادن لحن و کشش واژن شود.
• تغییرات هورمونی: تغییرات هورمونی مانند یائسگی نیز می تواند بر سلامت واژن تأثیر بگذارد و به شل شدن واژن کمک کند.
• عوامل ژنتیکی: برخی از زنان ممکن است استعداد ژنتیکی برای شلی واژن داشته باشند.

اگر به فکر جراحی سفت کردن واژن هستید، مهم است که از سلامت عمومی خوبی برخوردار باشید و انتظارات واقع بینانه در مورد نتایج این عمل داشته باشید. همچنین باید مایل به پیروی از دستورالعمل های قبل و بعد از عمل و شرکت در قرار ملاقات های بعدی با جراح خود باشید. جراح شما همچنین در مورد خطرات یا عوارض احتمالی مرتبط با این روش و همچنین مزایا و نتایج بالقوه صحبت خواهد کرد.

به طور کلی، زنانی که از سلامت خوبی برخوردار هستند و انتظارات واقع بینانه ای در مورد نتایج این عمل دارند، معمولاً کاندیدهای خوبی برای واژینوپلاستی هستند. با این حال، تصمیم نهایی در مورد اینکه آیا شما برای جراحی سفت کردن واژن مناسب هستید یا خیر، به نتایج ارزیابی کامل توسط متخصص جراحی واژینوپلاستی در مرکز جراحی بستگی دارد.

جوانسازی واژن چه مزایا و معایبی دارد؟

 

با گذشت زمان، پوست ما در هر قسمت از بدن پیر می شود. یکی از آن مناطق، منطقه صمیمی ماست. خوشبختانه، ما درمان هایی داریم که به ما کمک می کند بر این بقایای غلبه کنیم . یکی از آن درمان‌ها نیز « واجسیال » است، اما دقیقاً چیست و چه مزایا و معایبی دارد؟  در اینجا ما یک بررسی کوتاه درباره جوانسازی واژن در مورد مزایا و معایب آن ارائه خواهیم کرد.

فراتر از "مسیر طبیعی" ما.

خوب، بیایید با آن روبرو شویم! زمان در حال گذر است! در طول سفر، ما هزاران کار را برای حرکت به جلو انجام می دهیم. درس می خوانیم، فارغ التحصیل می شویم، مهمانی می گیریم، بزرگ می شویم و مادر می شویم.

علیرغم لذت مادر شدن و حتی پیری، بسیاری از زنان از عوارض جانبی منفی بارداری، زایمان و پیری ابراز تاسف می کنند . یکی از رایج‌ترین و ناامیدکننده‌ترین نگرانی‌ها برای زنانی که دارای نوسانات وزنی قابل توجه بوده یا یائسگی را پشت سر گذاشته‌اند، علامت‌گذاری واژن است. 

برای بازگرداندن اعتماد به نفس و کمک به شما برای اینکه بار دیگر جوان‌تر و زنانه‌تر شوید، می‌توانید یک روال درمانی جدید دریافت کنید . به آن واجسیال می گویند . "

 

واجسیال چیست؟

واژن یک سیستم جوانسازی با فواید و پتانسیل های فراوان است . علاوه بر این، این درمان هیجان انگیز می تواند یک راه حل تغییر دهنده زندگی باشد تا به شما کمک کند اعتماد به نفس خود را بازیابی کنید.

جوانسازی واژن چه می کند؟

به طور کلی، جوانسازی واژن بدون جراحی با هدف کاهش یا معکوس کردن برخی از انواع آسیب های واژن ناشی از افزایش سن، بارداری، زایمان (زایمان واژینال)، نوسانات وزن، تغییرات هورمونی ، یائسگی و سایر رویدادهای زندگی انجام می شود. 

هنگامی که بررسی های جوانسازی واژن را می خوانیم ، متوجه می شویم که خانم ها در موارد زیر به جوانسازی واژن فکر می کنند :

• شلی واژن و شلی واژن
• آتروفی خفیف واژن
• کشیدگی واژن یا لابیا
• لب های شل
• درد با مقاربت جنسی.
• خشکی واژن یا عدم حساسیت
• میل جنسی کم به دلیل تجربه جنسی نامطلوب
• بی اختیاری ادرار استرسی و ضعف عضلات کف لگن

چه کسانی در معرض خطر بیماری دیسک کمر هستند؟

اگرچه سن شایع ترین خطر است، اما عدم تحرک بدنی می تواند باعث ضعیف شدن عضلات پشت و شکم شود که ممکن است به درستی از ستون فقرات حمایت نکنند. صدمات کمر نیز زمانی افزایش می‌یابد که افرادی که معمولاً   فعالیت بدنی ندارند در فعالیت‌های بیش از حد سخت شرکت کنند. کارهایی که نیاز به بلند کردن اجسام سنگین و پیچاندن ستون فقرات دارند نیز می توانند باعث آسیب به کمر شوند.

علائم بیماری دیسک کمر چیست؟

علائم بیماری دیسک کمر بسته به محل فتق دیسک و اینکه چه ریشه عصبی به آن فشار می آورد متفاوت است. اینها شایع ترین علائم بیماری دیسک کمر هستند:

• کمر درد متناوب یا مداوم. این ممکن است با حرکت، سرفه، عطسه یا ایستادن برای مدت طولانی بدتر شود.

• اسپاسم عضلات پشت

• سیاتیک. این دردی است که از نزدیک پشت یا باسن شروع می‌شود و از ساق پا به ساق پا یا داخل پا می‌رسد.

• ضعف عضلانی در پاها

• بی حسی در پا یا پا

• کاهش رفلکس در زانو یا مچ پا

• تغییرات در عملکرد مثانه یا روده

علائم بیماری دیسک کمر ممکن است شبیه سایر شرایط سلامتی باشد. همیشه برای تشخیص به پزشک خود مراجعه کنید.

بیماری دیسک کمر چگونه تشخیص داده می شود؟

علاوه بر یک تاریخچه پزشکی کامل و معاینه فیزیکی، ممکن است یک یا چند آزمایش زیر را انجام دهید:

• اشعه ایکس .  این آزمایش از پرتوهای انرژی الکترومغناطیسی نامرئی برای تولید تصاویری از بافت‌های داخلی، استخوان‌ها و اندام‌ها بر روی فیلم استفاده می‌کند.

• ام آر آی  این روش از ترکیبی از آهنرباهای بزرگ، فرکانس های رادیویی و یک کامپیوتر برای تولید تصاویر دقیق از اندام ها و ساختارهای داخل بدن بدون استفاده از اشعه ایکس استفاده می کند.

• میلوگرام .  در این روش از رنگ تزریق شده به کانال نخاعی استفاده می شود تا ساختار به وضوح در اشعه ایکس قابل مشاهده باشد.

• سی تی اسکن .  این روش تصویربرداری با استفاده از اشعه ایکس و فناوری رایانه، تصاویر دقیقی از هر قسمت از بدن، از جمله استخوان ها، ماهیچه ها، چربی ها و اندام ها تهیه می کند. سی تی اسکن جزئیات بیشتری نسبت به اشعه ایکس عمومی دارد.

• الکترومیوگرافی (EMG) .  این تست پاسخ عضلانی یا فعالیت الکتریکی را در پاسخ به تحریک عصب عضله اندازه گیری می کند. این آزمایش برای بررسی اینکه آیا آسیب عصبی مرتبطی وجود دارد یا خیر.

• دیسکوگرام.  در این روش از سوزنی استفاده می شود که تحت هدایت اشعه ایکس به دیسک وارد می شود.

چگونه برای بیوپسی آندومتر آماده شوم؟

چگونه برای بیوپسی آندومتر آماده شوم؟

• ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما این روش را توضیح می دهد و شما می توانید سوالات خود را بپرسید.
• از شما خواسته می شود که یک فرم رضایت نامه را امضا کنید که به شما اجازه انجام این روش را می دهد. فرم را با دقت بخوانید و اگر چیزی واضح نیست سوال بپرسید.
• به طور کلی، شما نیازی به انجام هیچ گونه آمادگی قبل از عمل ندارید. با این حال، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما ممکن است به شما توصیه کند که 30 دقیقه قبل از عمل یک مسکن مصرف کنید.
• اگر باردار هستید یا فکر می کنید ممکن است باردار باشید، به ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود بگویید.
• اگر به هر دارو، ید، لاتکس، نوار چسب یا بیهوشی حساسیت دارید یا به آن حساسیت دارید، به پزشک خود اطلاع دهید.
• همه داروها (با نسخه و بدون نسخه) و مکمل های گیاهی را که مصرف می کنید به ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود اطلاع دهید.
• اگر سابقه اختلالات خونریزی دارید یا اگر از داروهای رقیق کننده خون (ضد انعقادها)، آسپرین یا سایر داروهایی که بر لخته شدن خون تأثیر می گذارد استفاده می کنید، به پزشک خود اطلاع دهید. ممکن است به شما گفته شود که این داروها را قبل از عمل قطع کنید.
• ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ممکن است از شما بخواهد که سیکل های قاعدگی خود را ثبت کنید. ممکن است لازم باشد این روش را برای زمان خاصی از چرخه خود برنامه ریزی کنید.
• اگر ارائه‌دهنده‌تان قبل از عمل به شما یک آرام‌بخش بدهد، به کسی نیاز دارید که شما را به خانه برساند.
• ممکن است بخواهید بعد از عمل یک نوار بهداشتی برای پوشیدن در خانه بیاورید.
• بر اساس شرایط شما، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما ممکن است برای آماده‌سازی دیگری درخواست کند.

در طول بیوپسی آندومتر چه اتفاقی می افتد؟

بیوپسی آندومتر ممکن است در مطب ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی، به صورت سرپایی یا به عنوان بخشی از اقامت شما در بیمارستان انجام شود. رویه ها ممکن است بر اساس وضعیت شما و عملکرد ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما متفاوت باشد.

به طور کلی، بیوپسی آندومتر این فرآیند را دنبال می کند:

1. از شما خواسته می شود لباس های خود را به طور کامل یا از کمر به پایین درآورید و لباس بیمارستان بپوشید.
2. به شما گفته می شود که مثانه خود را قبل از عمل تخلیه کنید.
3. شما روی میز معاینه دراز می کشید، در حالی که پاها و پاهای خود را مانند معاینه لگن تکیه داده اید.
4. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ابزاری به نام اسپکولوم را در واژن شما قرار می دهد تا دیواره های واژن را از هم جدا کند تا دهانه رحم را مشاهده کند.
5. ارائه دهنده دهانه رحم شما را با محلول ضد عفونی کننده تمیز می کند.
6. ارائه دهنده شما ممکن است با استفاده از یک سوزن کوچک برای تزریق دارو، ناحیه را بی حس کند، یا ممکن است یک اسپری بی حس کننده روی دهانه رحم شما اعمال کند.
7. برای بیوپسی ممکن است از نوعی فورسپس برای ثابت نگه داشتن دهانه رحم استفاده شود. هنگام استفاده ممکن است کمی گرفتگی احساس کنید.
8. ارائه دهنده شما ممکن است یک ابزار نازک میله مانند به نام صدای رحم را از طریق دهانه رحم وارد کند تا طول رحم و محل بیوپسی را پیدا کند. این ممکن است باعث کمی گرفتگی شود. سپس صدا حذف خواهد شد.
9. ارائه دهنده شما یک لوله نازک به نام کاتتر را از طریق دهانه رحم وارد رحم می کند. کاتتر یک لوله کوچکتر در داخل خود دارد. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی لوله داخلی ایجاد مکش را در انتهای کاتتر خارج می کند. سپس ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی به آرامی نوک کاتتر را به داخل و خارج می‌چرخاند تا قطعات کوچکی از بافت آندومتر را جمع‌آوری کند. این ممکن است باعث کمی گرفتگی شود.
10. مقدار و محل بافت برداشته شده به دلیل بیوپسی آندومتر بستگی دارد.
11. ارائه دهنده شما کاتتر و اسپکولوم را برمی دارد. او آن را در یک ماده نگهدارنده قرار می دهد و برای مطالعه به آزمایشگاه می فرستد.

    چگونه برای بیوپسی آندومتر آماده شوم؟

12. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما این روش را توضیح می دهد و شما می توانید سوالات خود را بپرسید.
13. از شما خواسته می شود که یک فرم رضایت نامه را امضا کنید که به شما اجازه انجام این روش را می دهد. فرم را با دقت بخوانید و اگر چیزی واضح نیست سوال بپرسید.
14. به طور کلی، شما نیازی به انجام هیچ گونه آمادگی قبل از عمل ندارید. با این حال، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما ممکن است به شما توصیه کند که 30 دقیقه قبل از عمل یک مسکن مصرف کنید.
15. اگر باردار هستید یا فکر می کنید ممکن است باردار باشید، به ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود بگویید.
16. اگر به هر دارو، ید، لاتکس، نوار چسب یا بیهوشی حساسیت دارید یا به آن حساسیت دارید، به پزشک خود اطلاع دهید.
17. همه داروها (با نسخه و بدون نسخه) و مکمل های گیاهی را که مصرف می کنید به ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود اطلاع دهید.
18. اگر سابقه اختلالات خونریزی دارید یا اگر از داروهای رقیق کننده خون (ضد انعقادها)، آسپرین یا سایر داروهایی که بر لخته شدن خون تأثیر می گذارد استفاده می کنید، به پزشک خود اطلاع دهید. ممکن است به شما گفته شود که این داروها را قبل از عمل قطع کنید.
19. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ممکن است از شما بخواهد که سیکل های قاعدگی خود را ثبت کنید. ممکن است لازم باشد این روش را برای زمان خاصی از چرخه خود برنامه ریزی کنید.
20. اگر ارائه‌دهنده‌تان قبل از عمل به شما یک آرام‌بخش بدهد، به کسی نیاز دارید که شما را به خانه برساند.
21. ممکن است بخواهید بعد از عمل یک نوار بهداشتی برای پوشیدن در خانه بیاورید.
22. بر اساس شرایط شما، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما ممکن است برای آماده‌سازی دیگری درخواست کند.

23. در طول بیوپسی آندومتر چه اتفاقی می افتد؟

    بیوپسی آندومتر ممکن است در مطب ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی، به صورت سرپایی یا به عنوان بخشی از اقامت شما در بیمارستان انجام شود. رویه ها ممکن است بر اساس وضعیت شما و عملکرد ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما متفاوت باشد.

    به طور کلی، بیوپسی آندومتر این فرآیند را دنبال می کند:

24. از شما خواسته می شود لباس های خود را به طور کامل یا از کمر به پایین درآورید و لباس بیمارستان بپوشید.
25. به شما گفته می شود که مثانه خود را قبل از عمل تخلیه کنید.
26. شما روی میز معاینه دراز می کشید، در حالی که پاها و پاهای خود را مانند معاینه لگن تکیه داده اید.
27. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ابزاری به نام اسپکولوم را در واژن شما قرار می دهد تا دیواره های واژن را از هم جدا کند تا دهانه رحم را مشاهده کند.
28. ارائه دهنده دهانه رحم شما را با محلول ضد عفونی کننده تمیز می کند.
29. ارائه دهنده شما ممکن است با استفاده از یک سوزن کوچک برای تزریق دارو، ناحیه را بی حس کند، یا ممکن است یک اسپری بی حس کننده روی دهانه رحم شما اعمال کند.
30. برای بیوپسی ممکن است از نوعی فورسپس برای ثابت نگه داشتن دهانه رحم استفاده شود. هنگام استفاده ممکن است کمی گرفتگی احساس کنید.
31. ارائه دهنده شما ممکن است یک ابزار نازک میله مانند به نام صدای رحم را از طریق دهانه رحم وارد کند تا طول رحم و محل بیوپسی را پیدا کند. این ممکن است باعث کمی گرفتگی شود. سپس صدا حذف خواهد شد.
32. ارائه دهنده شما یک لوله نازک به نام کاتتر را از طریق دهانه رحم وارد رحم می کند. کاتتر یک لوله کوچکتر در داخل خود دارد. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی لوله داخلی ایجاد مکش را در انتهای کاتتر خارج می کند. سپس ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی به آرامی نوک کاتتر را به داخل و خارج می‌چرخاند تا قطعات کوچکی از بافت آندومتر را جمع‌آوری کند. این ممکن است باعث کمی گرفتگی شود.
33. مقدار و محل بافت برداشته شده به دلیل بیوپسی آندومتر بستگی دارد.
34. ارائه دهنده شما کاتتر و اسپکولوم را برمی دارد. او آن را در یک ماده نگهدارنده قرار می دهد و برای مطالعه به آزمایشگاه می فرستد.

بیوپسی آندومتر

   

این روش ممکن است با یا بدون بیهوشی انجام شود. این دارویی است که به شما امکان می دهد در طول عمل بخوابید.

• شما به پشت دراز می کشید و پاهای خود را به صورت رکابی شبیه به معاینه لگن می کنید.
• ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما به آرامی ابزاری (اسپکولوم) را وارد واژن می کند تا آن را باز نگه دارد تا دهانه رحم شما قابل مشاهده باشد. دهانه رحم با مایع مخصوص تمیز می شود. داروی بی‌حس‌کننده ممکن است روی دهانه رحم اعمال شود.
• سپس دهانه رحم را می توان با ابزاری به آرامی گرفت تا رحم را ثابت نگه دارد. در صورت وجود سفتی، ممکن است برای کشش آرام دهانه رحم به ابزار دیگری نیاز باشد.
• ابزاری به آرامی از دهانه رحم به داخل رحم عبور داده می شود تا نمونه بافت جمع آوری شود.
• نمونه بافت و ابزار برداشته می شود.
• بافت به آزمایشگاه فرستاده می شود. در آنجا زیر میکروسکوپ بررسی می شود.
• اگر برای این عمل بیهوشی داشتید، به یک منطقه ریکاوری منتقل می شوید. پرستاران مطمئن خواهند شد که شما راحت هستید. بعد از اینکه بیدار شدید و هیچ مشکلی از نظر بیهوشی و عمل نداشتید، اجازه دارید به خانه بروید.

چگونه برای آزمون آماده شویم

قبل از آزمون:

• در مورد تمام داروهایی که مصرف می کنید به ارائه دهنده خود بگویید. اینها شامل رقیق کننده های خون مانند وارفارین، کلوپیدوگرل و آسپرین است.
• ممکن است از شما خواسته شود که یک آزمایش انجام دهید تا مطمئن شوید که باردار نیستید.
• در 2 روز قبل از عمل، از کرم ها یا سایر داروها در واژن استفاده نکنید.
• دوش نگیرید (هرگز نباید دوش بگیرید. دوش کردن می تواند باعث عفونت واژن یا رحم شود.)
• از پزشک خود بپرسید که آیا باید داروهای ضد درد مانند ایبوپروفن یا استامینوفن را درست قبل از عمل مصرف کنید.

تست چگونه خواهد بود

ممکن است سازها احساس سرما کنند. زمانی که دهانه رحم گرفته می شود ممکن است کمی گرفتگی احساس کنید. ممکن است با ورود ابزار به رحم و جمع‌آوری نمونه، گرفتگی خفیفی داشته باشید. این ناراحتی خفیف است، اگرچه برای برخی از زنان می تواند شدید باشد. با این حال، مدت زمان آزمایش و درد کوتاه است.

چرا آزمون انجام می شود

آزمایش برای یافتن علت انجام می شود:

• دوره های قاعدگی غیر طبیعی (خونریزی شدید، طولانی یا نامنظم)
• خونریزی بعد از یائسگی
• خونریزی ناشی از مصرف داروهای هورمون درمانی
• ضخیم شدن دیواره رحم در سونوگرافی دیده می شود
• سرطان آندومتری

نتایج عادی

اگر سلول های نمونه غیرطبیعی نباشند، بیوپسی طبیعی است.

نتایج غیرعادی به چه معناست

دوره های قاعدگی غیر طبیعی ممکن است ناشی از موارد زیر باشد:

• فیبروئید رحم
• رشد انگشت مانند در رحم (پولیپ رحم)
• عفونت
• عدم تعادل هورمونی
• سرطان آندومتر یا پیش سرطان ( هیپرپلازی )

سایر شرایطی که تحت آن آزمایش ممکن است انجام شود:

• خونریزی غیر طبیعی در صورتی که زنی از داروی تاموکسیفن برای سرطان سینه استفاده کند
• خونریزی غیرطبیعی ناشی از تغییرات در سطوح هورمونی ( خونریزی بدون تخمک گذاری )

تفاوت بین درمان و روانپزشکی چیست؟

درمان و روانپزشکی هر دو شکلی از درمان برای شرایط سلامت روان هستند، اما از نظر رویکرد و نوع متخصص ارائه دهنده درمان متفاوت هستند.

درمان

درمان که به عنوان مشاوره یا روان درمانی نیز شناخته می شود، شامل صحبت با یک درمانگر آموزش دیده برای رسیدگی به مسائل عاطفی، رفتاری یا سلامت روان است. درمانگر به بیمار کمک می کند تا افکار، احساسات و رفتارهای خود را درک کند و راهبردهایی برای مقابله با موقعیت های دشوار یا تغییر الگوهای منفی ارائه دهد.

روانپزشکی

از سوی دیگر، روانپزشکی یک تخصص پزشکی است که شامل تشخیص و درمان شرایط سلامت روان است. روانپزشکان پزشکانی هستند که دوره های آموزشی تکمیلی را در زمینه روانپزشکی گذرانده اند. آنها می توانند درمان ارائه دهند، اما همچنین توانایی تجویز دارو (همچنین به عنوان مدیریت دارو شناخته می شود)، و می توانند آزمایش های آزمایشگاهی یا مطالعات تصویربرداری مغز را برای کمک به تشخیص سفارش دهند.

به طور خلاصه، درمان و روانپزشکی هر دو برای درمان شرایط سلامت روان مورد استفاده قرار می گیرند ، اما درمان بر گفتار درمانی متمرکز است و روانپزشکی بر تشخیص و درمان پزشکی شرایط سلامت روان متمرکز است.

چه زمانی به یک درمانگر آنلاین مراجعه کنیم

هنگام در نظر گرفتن درمان آنلاین ، موقعیت ها و شرایط مختلفی وجود دارد که می تواند یک انتخاب سودمند باشد. در اینجا چند دلیل معمولی و شرایط پزشکی وجود دارد که ممکن است افراد را وادار کند به دنبال راهنمایی یک درمانگر آنلاین باشند:

• اضطراب یا افسردگی خفیف تا متوسط : درمان آنلاین می تواند فضای حمایتی را برای افرادی که با استرس های روزمره، اضطراب یا افسردگی خفیف تا متوسط ​​سروکار دارند، فراهم کند.

• مشکلات رابطه: چه روابط عاشقانه، پویایی خانواده یا دوستی ها، درمان آنلاین یک پلت فرم محرمانه برای کشف و رسیدگی به چالش های رابطه ارائه می دهد.

• مدیریت استرس: درمان آنلاین منبعی عالی برای یادگیری تکنیک‌های موثر مدیریت استرس است که به افراد کمک می‌کند تا با خواسته‌های زندگی روزمره کنار بیایند.

• انتقال زندگی: از تغییرات شغلی گرفته تا رویدادهای مهم زندگی، درمان آنلاین می‌تواند راهنمایی و پشتیبانی را در طول دوره‌های گذار و سازگاری ارائه دهد.

• غم و اندوه و از دست دادن : مقابله با از دست دادن یک فرآیند پیچیده است و درمان آنلاین می تواند فضای دلسوزانه ای را برای افراد فراهم کند تا غم خود را طی کنند.

چه زمانی باید به روانپزشک آنلاین مراجعه کرد

برای کسانی که با شرایط بهداشت روانی پیچیده‌تری که ممکن است نیاز به مدیریت دارو و درک عمیق‌تر نوروبیولوژی داشته باشند، سروکار دارند، روانپزشکی آنلاین می‌تواند منبع ارزشمندی باشد. در اینجا شرایط رایج سلامت روان وجود دارد که ممکن است افراد را وادار به مشورت با یک روانپزشک آنلاین کند:

• اختلال افسردگی اساسی (MDD): روانپزشکان آنلاین می توانند شدت علائم افسردگی را ارزیابی کرده و داروهایی را برای کاهش آنها تجویز کنند.

• اختلال دوقطبی: افرادی که نوسانات خلقی و دوره های شیدایی یا هیپومانیا را تجربه می کنند ممکن است از مراقبت های جامع ارائه شده توسط روانپزشکی آنلاین بهره مند شوند.

• اسکیزوفرنی و اختلالات روانی: روانپزشکان آنلاین می توانند نقش مهمی در مدیریت بیماری های روانی شدید، ارائه مدیریت دارو و حمایت درمانی ایفا کنند.

• اختلال وسواس اجباری (OCD): برای کسانی که با افکار مزاحم و رفتارهای اجباری دست و پنجه نرم می کنند، روانپزشکی آنلاین می تواند برنامه های درمانی مناسبی را ارائه دهد.

• اختلال کمبود توجه/بیش فعالی (ADHD): روانپزشکان آنلاین می توانند ADHD را تشخیص دهند و داروها و استراتژی های درمانی را برای مدیریت علائم توصیه کنند.

• اختلال شخصیت مرزی (BPD): روانپزشکان آنلاین می توانند مراقبت های تخصصی را برای افراد مبتلا به BPD ارائه دهند و ترکیبی از روان درمانی و در صورت لزوم مدیریت دارو برای رفع بی ثباتی خلق و خو، رفتار تکانشی و مشکلات در روابط بین فردی ارائه دهند. رویکرد جامع روان‌پزشکی آنلاین می‌تواند به افراد مبتلا به BPD در ایجاد مکانیسم‌های مقابله‌ای مؤثر و بهبود بهزیستی عاطفی کلی کمک کند.

کدام را اول امتحان کنم؟

اینکه آیا ابتدا باید درمان یا روانپزشکی را امتحان کنید به نیازها و شرایط فردی شما بستگی دارد. به طور کلی، اگر مشکلات عاطفی، رفتاری یا سلامت روانی خفیف تا متوسط ​​را تجربه می کنید و از صحبت کردن در مورد افکار و احساسات خود با یک درمانگر احساس راحتی می کنید، درمان محل خوبی برای شروع است.

اگر تشخیص خاصی دارید یا سابقه بیماری روانی دارید، یا اگر علائم شما شدید یا ناتوان کننده است، روانپزشکی ممکن است اولین قدم مناسب تری باشد. یک روانپزشک می تواند یک ارزیابی جامع ارائه دهد و یک برنامه درمانی که ممکن است شامل درمان، دارو یا سایر مداخلات باشد، ایجاد کند.

همچنین مهم است که دسترسی به مراقبت و پوشش بیمه را در نظر بگیرید. برخی از طرح های بیمه نیازمند ارجاع از یک پزشک مراقبت های اولیه برای مراجعه به متخصصی مانند روانپزشک هستند، درمان ممکن است تحت پوشش بیمه شما باشد.

ممکن است ایده خوبی باشد که با پزشک مراقبت های اولیه خود مشورت کنید تا بهترین روش درمانی را برای شما تعیین کند. گاهی اوقات آنها می توانند به یک درمانگر یا روانپزشک در شبکه شما یا نزدیک به خانه شما ارجاع دهند.

همچنین گزینه‌های آنلاین زیادی برای مشاوره مجازی وجود دارد که در آن می‌توانید با یک درمانگر یا روان‌پزشک در خانه خود مراجعه کنید. جستجوی خود را برای ارائه دهنده سلامت روان به صورت آنلاین با استفاده از برنامه های مشاوره مجازی شروع کنید .

جراحی ستون فقرات برای آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید اغلب مچ دست، زانو و پاهای شما را درگیر می کند. اما می تواند بر ستون فقرات شما نیز تاثیر بگذارد. اغلب اوقات، این نوع کمردرد به درمان های آرتریت مانند داروهای بیولوژیک به خوبی پاسخ می دهد. اما در موارد نادر ممکن است نیاز به جراحی ستون فقرات داشته باشید.

RA چگونه بر ستون فقرات تأثیر می گذارد؟

معمولاً هنگامی که شما آرتریت روماتوئید دارید، ناحیه گردن ستون فقرات شما (ناحیه ای به نام ستون فقرات گردنی) را تحت تأثیر قرار می دهد. این ممکن است در چند سال اول بیماری اتفاق بیفتد، یا بعداً، یا ممکن است اصلاً مشکل ستون فقرات نداشته باشید.

اگر علائم ظاهر شوند، می توانند شامل موارد زیر باشند:

• گردن درد
• سردرد در قاعده جمجمه
• از دست دادن انعطاف پذیری و عملکرد اطراف مفصل گردن

برخی از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید به وضعیتی به نام سابلوکساسیون آتلانتو محوری مبتلا می شوند. این بیماری روی استخوان‌های ستون فقرات یا گردن در زیر قاعده جمجمه تأثیر می‌گذارد. رباط هایی که این استخوان ها را در کنار هم نگه می دارند به دلیل التهاب ناشی از RA ضعیف می شوند. این باعث می شود که استخوان های ستون فقرات اول و دوم شما از هم تراز نباشند، که می تواند نخاع شما را فشرده کند.

در برخی موارد، این می تواند منجر به فلج شود . هر چه مدت طولانی تری RA داشته باشید، احتمال ابتلا به سابلوکساسیون آتلانتو محوری بیشتر است.

به ندرت، آرتریت روماتوئید می تواند به مفاصل ستون فقرات کمری یا کمر آسیب برساند.

آیا برای RA خود نیاز به جراحی ستون فقرات دارم؟

در حالی که حدود 1 نفر از هر 4 نفر مبتلا به آرتریت روماتوئید علائمی را در ستون فقرات خود ایجاد می کنند، بسیار نادر است که برای این مورد نیاز به جراحی داشته باشند. درمان‌های جدیدتر و مؤثرتر برای آرتریت روماتوئید، مانند داروهای بیولوژیک، از پیشرفت بیماری تا جایی که نیاز به جراحی دارید، جلوگیری می‌کنند.

اما با گذشت زمان، مفاصل اطراف ستون فقرات گردنی شما می توانند آنقدر فرسوده شوند که نخاع شما را نیشگون بگیرند. به این حالت تنگی نخاع می گویند . می تواند مشکلات جدی ایجاد کند، مانند:

 

• از دست دادن هماهنگی
• از دست دادن عملکرد روده یا مثانه
• دردی که در بازوها یا پاها منتشر می شود
• ضعف عضلانی

اگر متوجه هر یک از این علائم شدید، فوراً به پزشک مراجعه کنید تا مطمئن شوید که سابلوکساسیون آتلانتو محوری ندارید. که معمولاً نیاز به جراحی فوری دارد. در غیر این صورت، پزشک ممکن است دارو و فیزیوتراپی تجویز کند و شما را از نزدیک برای چندین ماه تحت نظر داشته باشد. اگر علائم شما بهتر نشد، ممکن است برای کاهش فشار روی نخاع و اعصاب خود به جراحی نیاز داشته باشید.

 

جراحی مغز

 

جراحی مغز عملی برای درمان مشکلات مغز و ساختارهای اطراف آن است.

جراحی مغز ممکن است در درمان هماتوم ساب دورال برای برداشتن خون و کاهش فشار داخل جمجمه مورد نیاز باشد. نتیجه جراحی به منبع، شدت و محل مشکل بستگی دارد.

مغز در داخل جمجمه قرار دارد. جمجمه مجموعه‌ای از استخوان‌ها است که جمجمه را می‌سازد و مغز را محافظت و نگه می‌دارد.

جراحی مغز ممکن است در درمان هماتوم ساب دورال برای برداشتن خون و کاهش فشار داخل جمجمه مورد نیاز باشد. نتیجه جراحی به منبع، شدت و محل مشکل بستگی دارد.

مغز در داخل جمجمه قرار دارد. جمجمه مجموعه‌ای از استخوان‌ها است که جمجمه را می‌سازد و مغز را محافظت و نگه می‌دارد.

جراحی مغز ممکن است در درمان هماتوم ساب دورال برای برداشتن خون و کاهش فشار داخل جمجمه مورد نیاز باشد. نتیجه جراحی به منبع، شدت و محل مشکل بستگی دارد.

مغز در داخل جمجمه قرار دارد. جمجمه مجموعه‌ای از استخوان‌ها است که جمجمه را می‌سازد و مغز را محافظت و نگه می‌دارد.

 

 

 

 

شرح

 

قبل از جراحی، موهای قسمتی از پوست سر تراشیده شده و پوست تمیز می شود. جراح یک برش از طریق پوست سر ایجاد می کند تا استخوان (جمجمه) نمایان شود. محل این برش بستگی به این دارد که مشکل در کجای مغز قرار دارد.

جراح از یک اره با سرعت بالا برای برش بخشی از استخوان (فلپ استخوانی) برای دسترسی به مغز استفاده می کند.

گاهی اوقات، جراح سوراخ کوچکتری ایجاد می کند و لوله ای را با نور و دوربین در انتهای آن قرار می دهد. به این آندوسکوپ می گویند. در این حالت، جراحی با ابزاری که از طریق آندوسکوپ قرار داده می شود، انجام می شود. ام آر آی یا سی تی اسکن و یک سیستم ناوبری کامپیوتری می تواند به راهنمایی پزشک به محل مناسب در مغز کمک کند.

در طول جراحی، جراح ممکن است:

• برای جلوگیری از خونریزی، آنوریسم را جدا کنید
• رگ های خونی غیر طبیعی را بردارید
• یک تومور یا یک قطعه تومور را برای بیوپسی بردارید
• بافت غیر طبیعی مغز را بردارید
• خون یا عفونت را تخلیه کنید
• اعصاب آزاد کن
• برای کمک به تشخیص بیماری های سیستم عصبی از بافت مغز نمونه برداری کنید
• یک لوله (شانت) در حفره های مغز خود قرار دهید تا مایع اضافی خارج شود

فلپ استخوان معمولاً در انتهای عمل جراحی برمی گردد و از صفحات تیتانیومی کوچک برای نگه داشتن آن در جای خود استفاده می شود. این صفحات با ام آر آی سازگار هستند. این جراحی مغز کرانیوتومی نامیده می شود.

اگر جراحی شما شامل تومور یا عفونت باشد یا اگر مغز متورم شده باشد، فلپ استخوانی ممکن است به عقب باز نگردد. این جراحی مغز را کرانیکتومی می نامند. فلپ استخوان ممکن است در طی یک عمل جراحی آینده بازگردانده شود.

زمان لازم برای جراحی بستگی به مشکلی دارد که در حال درمان است.

 

چرا این رویه انجام می شود

 

جراحی مغز ممکن است در موارد زیر انجام شود:

• تومور مغزی
• خونریزی (خونریزی) در مغز
• لخته شدن خون (هماتوم) در مغز
• ضعف در عروق خونی ( ترمیم آنوریسم مغزی )
• عروق خونی غیرطبیعی در مغز (ناهنجاری های شریانی وریدی [AVMs]، ناهنجاری های غاری)
• آسیب به بافت های پوشاننده مغز (دورا)
• عفونت های مغزی ( آبسه های مغزی )
• درد شدید عصب یا صورت (مانند نورالژی سه قلو ، یا تیک دولوروکس)
• شکستگی جمجمه
• فشار در مغز پس از آسیب یا سکته مغزی
• صرع
• برخی از بیماری های مغزی (مانند بیماری پارکینسون) که ممکن است با یک دستگاه الکترونیکی کاشته شده کمک شود
• مایع مغزی نخاعی اضافی ( هیدروسفالی )

 

خطرات

 

خطرات بیهوشی و به طور کلی جراحی عبارتند از:

• واکنش به داروها
• مشکلات تنفسی
• خونریزی، لخته شدن خون، عفونت

خطرات احتمالی جراحی مغز عبارتند از:

• مشکلات گفتار، حافظه، ضعف عضلانی، تعادل، بینایی، هماهنگی و سایر عملکردها. این مشکلات ممکن است مدت کوتاهی طول بکشد یا ممکن است از بین نرود.
• لخته شدن خون یا خونریزی در مغز.
• تشنج.
• سکته.
• با.
• عفونت در مغز، زخم یا جمجمه.
• تورم مغز.
• نیاز به جراحی بیشتر.

 

قبل از رویه

 

جراح شما را معاینه می کند و ممکن است آزمایش های آزمایشگاهی و تصویربرداری را درخواست کند.

به جراح یا پرستار خود بگویید:

• اگه ممکنه باردار بشی
• چه داروهایی مصرف می کنید، حتی داروها، مکمل ها، ویتامین ها یا گیاهانی که بدون نسخه خریداری کرده اید
• اگر مقدار زیادی الکل مصرف کرده اید
• اگر آسپرین یا داروهای ضد التهابی مانند ایبوپروفن مصرف می کنید
• اگر حساسیت یا واکنش به داروها یا ید دارید

در روزهای قبل از جراحی:

• ممکن است از شما خواسته شود که به طور موقت مصرف آسپرین، ایبوپروفن، وارفارین (کومادین)، آپیکسابان (Eliquis) و سایر داروهای رقیق کننده خون را متوقف کنید.
• از جراح خود بپرسید که چه داروهایی را همچنان باید در روز جراحی مصرف کنید.
• سعی کنید سیگار را ترک کنید. استعمال دخانیات می تواند روند بهبودی را پس از عمل کند کند. از پزشک خود کمک بخواهید.
• جراح یا پرستار شما ممکن است از شما بخواهد که شب قبل از جراحی موهای خود را با شامپوی مخصوص بشویید.

در روز جراحی:

• احتمالاً از شما خواسته می شود که 8 تا 12 ساعت قبل از جراحی چیزی ننوشید یا نخورید.
• داروهایی که جراح به شما گفته است را با یک جرعه کوچک آب مصرف کنید.
• به موقع در بیمارستان حاضر شوید.

 

بعد از رویه

 

پس از جراحی، شما توسط تیم مراقبت های بهداشتی خود به دقت تحت نظر خواهید بود تا مطمئن شوید مغز شما به درستی کار می کند. جراح یا پرستار ممکن است از شما سوالاتی بپرسد، نوری به چشمان شما بتابد و از شما بخواهد کارهای ساده ای انجام دهید. ممکن است برای چند روز به اکسیژن نیاز داشته باشید.

سر تخت شما بالا نگه داشته می شود تا به کاهش تورم صورت یا سر کمک کند. تورم بعد از جراحی طبیعی است.

داروهایی برای تسکین درد داده خواهد شد.

معمولاً 3 تا 7 روز در بیمارستان می مانید. ممکن است نیاز به فیزیوتراپی (توانبخشی) داشته باشید.

پس از رفتن به خانه، هر دستورالعمل مراقبت از خود را که به شما داده شده است، دنبال کنید.