فیبروم چیست؟

 

فیبروم ها رشدهایی هستند که از سلول های ماهیچه صاف و بافت همبند فیبری تشکیل شده اند. این توده ها در رحم رشد می کنند و به تنهایی یا به صورت گروهی ظاهر می شوند. اندازه آنها متفاوت است، از کوچکی به اندازه یک دانه برنج تا بزرگی به اندازه یک خربزه. در برخی موارد، فیبروم ها می توانند به داخل حفره رحم یا خارج از رحم روی ساقه ها رشد کنند.

تخمین زده می شود که 20 تا 50 درصد از زنان در سنین باروری در حال حاضر فیبروم دارند و تا 77 درصد از زنان در طول سال های باروری خود به فیبروم مبتلا می شوند. تنها حدود یک سوم از این فیبروم ها به اندازه کافی بزرگ هستند که توسط یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی در طول معاینه فیزیکی تشخیص داده شوند، بنابراین اغلب تشخیص داده نمی شوند.

در بیش از 99 درصد موارد فیبروم، تومورها سرطانی نیستند و خطر ابتلا به سرطان رحم را افزایش نمی دهند.

چه چیزی باعث فیبروم می شود؟

علت فیبروم مشخص نیست. تحقیقات نشان می‌دهد که هر تومور از یک سلول ماهیچه‌ای غیرطبیعی در رحم ایجاد می‌شود و در هنگام مواجهه با هورمون استروژن که باعث رشد تومور می‌شود، به سرعت تکثیر می‌شود.

چه کسانی در معرض خطر فیبروم هستند؟

زنان در سنین باروری بیشتر در معرض ابتلا به فیبروم هستند.

سایر عوامل خطر ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• سابقه خانوادگی فیبروم
• چاقی
• رژیم غذایی سرشار از گوشت قرمز
• فشار خون بالا

زنان سیاه‌پوست بیشتر از سایر زنان در معرض ابتلا به فیبروم هستند، این بیماری در سنین پایین‌تر تشخیص داده می‌شود و اغلب نیاز به درمان دارند. به وضوح درک نشده است که چرا فیبروم ها به طور نامتناسبی بر زنان سیاه پوست تأثیر می گذارند.

علائم فیبروم

معمولاً زنانی که فیبروم دارند علائم قابل توجهی را تجربه نمی کنند. سایر زنان مبتلا به فیبروم علائم شدیدی را تجربه می کنند که در زندگی روزمره آنها اختلال ایجاد می کند. علائم رایج فیبروم عبارتند از:

• دوره های سنگین یا طولانی مدت
• خونریزی بین پریود
• ناراحتی و/یا پری شکم
• درد لگن
• کمردرد
• علائم مثانه، مانند تکرر ادرار یا مشکل در تخلیه مثانه
• علائم روده، مانند یبوست یا زور زدن بیش از حد با حرکات روده

زنان مبتلا به فیبروم نیز می توانند موارد زیر را تجربه کنند:

• ناباروری
• عوارض دوران بارداری
• درد هنگام مقاربت

علائم فیبروم اورژانسی

در موارد نادر، زنان مبتلا به فیبروم نیاز به درمان اورژانسی دارند. اگر درد شدید و ناگهانی در شکم دارید که با داروهای ضد درد تسکین نمی یابد یا خونریزی شدید واژینال همراه با علائم کم خونی مانند سبکی سر، خستگی مفرط و ضعف، باید به دنبال مراقبت های اورژانسی باشید.

PRP - پلاسما درمانی با پلاکت (برای شرایط زنان و زایمان)

بدن زن موجودی پیچیده و بی نظیر با ویژگی های منحصر به فرد است. در دوره های مختلف زندگی با چالش های جدیدی مواجه هستیم که کیفیت زندگی را تحت تاثیر قرار می دهد. زندگی با آسیب شناسی های زنان مطمئناً آسان نیست، اما وقتی نگرانی ها با یک متخصص با تجربه در میان گذاشته می شود، بر همه چیز غلبه می شود. با روش جدیدی از زیبایی-درمانی زنان در لیتوانی آشنا شوید که به حل مشکلات مختلف زنان بدون تهاجم جراحی کمک می کند.

PRP درمانی چیست و چه مشکلات زنانه ای را برطرف می کند؟

PRP تزریق پلاسمای خون بیمار به نواحی مشکل است. اگر به درستی تهیه و با اسید هیالورونیک مخلوط شوند، برای درمان موارد زیر مناسب هستند:

اختلال عملکرد جنسی: تنگی نفس (درد هنگام مقاربت)، کاهش برانگیختگی جنسی، مشکل در رسیدن به ارگاسم.
بیماری های تناسلی: آتروفی واژن (احساس سوزش، خارش، گزگز)
درمان عفونت های مزمن واژن: قارچ های مکرر واژن یا عفونت های مزمن غیر اختصاصی واژن.
اختلالات دستگاه ادراری: بی اختیاری ادرار، ادرار دردناک، عفونت مزمن دستگاه ادراری.
این روش چگونه انجام می شود؟

دو نمونه خون از ورید بیمار گرفته می شود. حدود 5 دقیقه سانتریفیوژ می شود تا قسمت های مفید پلاسما جدا شود. سپس لوله با اسید هیالورونیک اشباع می شود و مخلوط حاصل به مناطق مشکل دار اندام ها تزریق می شود.

بعد از تزریق پی آر پی در بدن چه اتفاقی می افتد؟

فعال سازی مکانیسم های بازسازی، تحریک تولید فیبروبلاست و کلاژن. این رنگ پوست واژن و قابلیت ارتجاعی را بازیابی می کند، ترشح واژن را تحریک می کند و رطوبت را بازیابی می کند. بر خلاف سایر روش‌های درمانی، بی‌اختیاری ادرار تحت یک تکنیک PRP ویژه در دیواره جلویی واژن قرار می‌گیرد.

پلاکت ها از عوامل اصلی در مکانیسم بازسازی بافت های سخت و نرم هستند. آنها فاکتور رشد (FGF، PDGF، TGF-SS، EGF، VEGF) را تحریک می کنند که در مهاجرت، تمایز و تکثیر سلول های بنیادی نقش دارد. آنها همچنین فیبروبلاست ها و سلول های اندوتلیال را تحریک می کنند و باعث تشکیل مواد بین سلولی جدید و ایجاد عروق جدید می شوند.

نشان داده شده است که PRP در بافت های نرم:

تولید کلاژن را افزایش می دهد؛
الاستیسیته، لحن و ضخامت پوست را تقویت می کند.
تمایز و تکثیر سلول های بنیادی را تقویت می کند.
باعث رگزایی می شود.

پایداری این رویه چیست؟

از آنجایی که PRP درمانی یک تزریق درمانی غیر تثبیت کننده است، اثر آن تا حدودی کوتاهتر است. اثر مورد نظر همچنین به ویژگی های فردی ارگانیسم بستگی دارد. معمولاً توصیه می شود این روش را هر 3 تا 6 ماه یکبار تکرار کنید. برای دستیابی به اثر طولانی مدت، انجام 2 روش در یک فاصله زمانی 1 ماهه توصیه می شود.

درمان سفت کردن واژن غیر جراحی

درمان‌های سفت‌کردن واژن غیرجراحی نوعی از روش‌های زیبایی زنان است که با هدف بهبود عملکرد واژن انجام می‌شود و می‌تواند واقعاً زندگی را برای زنانی که تحت تأثیر بارداری، کاهش وزن، آسیب یا یائسگی قرار دارند، تغییر دهد. روش‌های ترمیمی سنتی برای بازگرداندن آناتومی اندام تناسلی خارجی و داخلی برای بهبود عملکرد جنسی طراحی شده‌اند و حتی ممکن است علائم ناتوان‌کننده ناشی از بی‌اختیاری ادرار یا افتادگی اندام لگنی را تسکین دهند.

اگرچه طیف فزاینده‌ای از روش‌های جوان‌سازی واژن با حداقل تهاجم با هدف افزایش عملکرد واژن وجود دارد، درمان‌های سفت کردن واژن غیر جراحی محبوبیت خود را در بریتانیا افزایش داده‌اند. این به این دلیل است که آنها را می توان به راحتی در یک محیط سرپایی انجام داد. آنها سریع و ساده انجام می شوند و خطرات جراحی تهاجمی را شامل نمی شوند. برای زنانی که تحت تاثیر علائم خفیف تا متوسط ​​شامل آرامش واژن یا خودداری ادرار هستند، این درمان‌های بسیار موثر می‌توانند به طور قابل توجهی اعتماد به نفس را بدون نیاز به برش‌ها و اسکارهای سنتی جراحی تهاجمی افزایش دهند.

تنگ کردن واژن بدون جراحی با فرکانس رادیویی چیست؟

سفت کردن واژن بدون جراحی با فرکانس رادیویی (RF) یک عمل زیبایی است که از انرژی فرکانس رادیویی برای سفت کردن بافت‌های کانال واژن استفاده می‌کند. این یک روش کم تهاجمی است که نیازی به جراحی ندارد و به صورت سرپایی انجام می شود.

این روش با استفاده از دستگاهی کار می کند که انرژی فرکانس رادیویی را به بافت واژن می رساند و باعث انقباض و سفت شدن رشته های کلاژن می شود. گرمای تولید شده توسط انرژی فرکانس رادیویی همچنین تولید کلاژن جدید را تحریک می کند و بافت واژن را بیشتر سفت می کند. این منجر به بهبود لحن و کشش کانال واژن می شود که منجر به سفت تر شدن واژن و احساس جوانی بیشتر می شود.

برخی از نشانه های رایج برای سفت کردن واژن با RF عبارتند از:

• از دست دادن تنگی واژن پس از زایمان
• شلی و شلی واژن به دلیل افزایش سن
• بی اختیاری استرسی ادرار

این روش توسط یک متخصص مراقبت های بهداشتی انجام می شود و به طور معمول 30-45 دقیقه طول می کشد. معمولاً بیماران بلافاصله پس از عمل می‌توانند به فعالیت‌های عادی خود بازگردند، اگرچه ممکن است برای چند روز کمی ناراحتی، تورم یا حساسیت به لمس را تجربه کنند.

معمولاً هیچ زمان توقف قابل توجهی در ارتباط با سفت کردن واژن با RF وجود ندارد و بیماران می توانند در عرض چند روز پس از عمل به فعالیت جنسی بازگردند. نتایج سفت کردن واژن با RF معمولاً در عرض چند هفته قابل توجه است و می تواند از چند ماه تا یک سال یا بیشتر ادامه یابد.

سفت کردن واژن با RF راه حل دائمی نیست و نتایج ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. علاوه بر این، سفت کردن واژن با RF برای زنان باردار، عفونت فعال در ناحیه واژن یا هر گونه شرایط پزشکی که بر توانایی آنها برای بهبودی تأثیر می گذارد، توصیه نمی شود.

درمان فیبروم رحم

فیبروم های رحمی رشد شایع رحم هستند. آنها اغلب در طول سالهایی که معمولاً قادر به بارداری و زایمان هستید ظاهر می شوند. فیبروم های رحم سرطان نیستند و تقریباً هرگز به سرطان تبدیل نمی شوند. آنها با خطر بالاتر سایر انواع سرطان در رحم نیز مرتبط نیستند. آنها همچنین لیومیوم (lie-o-my-O-muhs) یا میوم نامیده می شوند.

فیبروم ها از نظر تعداد و اندازه متفاوت هستند. شما می توانید یک فیبروم منفرد یا بیش از یک فیبروم داشته باشید. برخی از این ضایعات آنقدر کوچک هستند که با چشم نمی توان آنها را دید. برخی دیگر می توانند به اندازه گریپ فروت یا بزرگتر رشد کنند. فیبرومی که خیلی بزرگ می شود می تواند داخل و خارج رحم را مخدوش کند. در موارد شدید، برخی از فیبروم ها به اندازه ای بزرگ می شوند که لگن یا ناحیه معده را پر کنند. آنها می توانند باردار به نظر برسند.

بسیاری از افراد در طول زندگی خود فیبروم رحم دارند. اما ممکن است ندانید که آنها را دارید، زیرا آنها اغلب بدون علامت هستند. متخصص مراقبت های بهداشتی شما ممکن است اتفاقی فیبروم ها را در طول معاینه لگن یا سونوگرافی بارداری پیدا کند.

 

 

 

علائم

 

بسیاری از افرادی که فیبروم رحم دارند هیچ علامتی ندارند. در افرادی که این کار را انجام می دهند، علائم می تواند تحت تاثیر محل، اندازه و تعداد فیبروم ها باشد.

شایع ترین علائم فیبروم رحمی عبارتند از:

• خونریزی شدید قاعدگی یا دوره های دردناک.
• دوره های طولانی تر یا مکرر.
• فشار یا درد لگن.
• تکرر ادرار یا مشکل در دفع ادرار.
• ناحیه شکم در حال رشد
• یبوست.
• درد در ناحیه معده یا کمر، یا درد در حین رابطه جنسی.

به ندرت، یک فیبروم می تواند باعث درد ناگهانی و جدی شود، زمانی که خون خود را از دست می دهد و شروع به مرگ می کند.

اغلب، فیبروم ها بر اساس محل قرار گرفتنشان گروه بندی می شوند. فیبروم های داخل دیواره در دیواره عضلانی رحم رشد می کنند. فیبروم های زیر مخاطی به داخل حفره رحم برآمده می شوند. فیبروم های ساب سروزال در قسمت بیرونی رحم تشکیل می شوند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

اگر دارید به پزشک مراجعه کنید:

• درد لگنی که از بین نمی رود.
• قاعدگی های سنگین یا دردناک که کاری را که می توانید انجام دهید محدود می کند.
• لکه بینی یا خونریزی بین پریودها.
• مشکل در تخلیه مثانه
• خستگی و ضعف مداوم، که می تواند از علائم کم خونی باشد، یعنی سطح پایین گلبول های قرمز خون.

اگر خونریزی شدید از واژن یا درد شدید لگنی دارید که سریع شروع می شود فوراً مراقبت های پزشکی را دریافت کنید.

آیا ولو من طبیعی به نظر می رسد؟ آیا به لابیاپلاستی نیاز دارم؟

"آیا فرج من طبیعی به نظر می رسد؟" و "آیا به لابیاپلاستی نیاز دارم" سوالاتی هستند که اغلب از من پرسیده می شود. بسیاری از زنان به خصوص در مورد ظاهر لابیا مینور خود نگران هستند. بیماران به دلایل پزشکی یا زیبایی لابیاپلاستی انجام می دهند. دکتر الکس اسکندر، مشاور متخصص زنان در مرکز Gynae می گوید .

موضوع این است که وقتی نوبت به ظاهر فرج می‌شود، چیزی که «طبیعی» در نظر گرفته می‌شود بسیار گسترده است. فرج که لابیا مینور را شامل می شود، در طیف وسیعی از رنگ ها، شکل ها و اندازه های مختلف وجود دارد.

از زمانی که در سال 1970 در رشته پزشکی صلاحیت گرفتم هزاران بیمار را درمان کرده‌ام و می‌توانم به شدت این واقعیت را تأیید کنم که هیچ دو زنی دقیقاً رنگ، شکل یا اندازه لابیاهای یکسانی ندارند. آنها به اندازه چهره ها فردی هستند. برخی از لب ها کوتاه هستند، برخی دیگر بلندتر - و هیچ ایرادی در هیچ یک از آنها وجود ندارد. بیماران همچنین اغلب نگران اندازه های مختلف لابیای خود هستند، اما تقریباً هیچ عضوی از بدن کاملاً متقارن نیست. هر چقدر هم که فرج و لب های شما به نظر می رسند، نیازی به خجالت نیست.»

دیوار بزرگ واژن یک نمونه واقعا عالی از دامنه تنوع بین آلت تناسلی زنان مختلف است.

 

در بیشتر موارد، لابیای ناهموار یا بزرگ‌تر مشکلی نیست، با این حال، برای برخی از زنان، بافت اضافی می‌تواند منجر به درد، چروکیدگی و التهاب در هنگام فعالیت یا ورزش شود که بر فعالیت‌های عادی روزانه و کیفیت زندگی تأثیر می‌گذارد. علاوه بر این، لابیاهای بلند می توانند علت درد در حین رابطه جنسی باشند زیرا می توانند در واژن جمع شوند. ما همچنین بیمارانی را می بینیم که ظاهر اندام تناسلی خود را منبع پریشانی عاطفی و اضطراب می دانند که بر اعتماد به نفس و زندگی جنسی آنها تأثیر می گذارد.

لابیا فقط زمانی بسیار طولانی در نظر گرفته می شود که طول آنها بیش از 5-6 سانتی متر باشد. بزرگ شدن لب ها می تواند در اثر زایمان، بارداری، تغییرات هورمونی و برخی ورزش ها ایجاد شود. دکتر اسکندر توضیح می دهد.

آیا به لابیاپلاستی یا کاهش لابیا نیاز دارم؟

اگر لابیای شما به طور روزانه شما را آزار می دهد، ممکن است وقت آن رسیده که با یک متخصص زنان صحبت کنید.

لابیاپلاستی یک روش نسبتا سریع است که شامل کوچک کردن یا تغییر شکل لابیا مینور است. لابیاپلاستی با واژینوپلاستی که شامل سفت کردن واژن است متفاوت است.

دو روش مختلف برای جراحی لابیاپلاستی استفاده می شود، هر چند که انتخاب آن به نیاز بیمار بستگی دارد. روش اول شامل کوتاه کردن لبه لابیا برای کوتاه شدن به طول دلخواه است. روش دوم شامل برداشتن قسمت گوه ای شکل از لابیای بالا یا پایین و دوختن لبه ها به هم با استفاده از بخیه های قابل حل است.

این روش معمولاً تحت آرام‌بخشی انجام می‌شود و بسته به مورد فردی حدود یک ساعت، گاهی اوقات بیشتر طول می‌کشد. لابیاپلاستی به عنوان جراحی روزانه انجام می شود و بیماران به طور معمول می توانند همان روز به خانه برگردند.

بهبودی در مقایسه با برخی جراحی‌های دیگر سریع است، اگرچه ممکن است ناراحت‌کننده باشد زیرا این ناحیه احتمالاً متورم و کبود باقی می‌ماند. ادرار کردن ناخوشایند خواهد بود، اما هر گونه ناراحتی پس از عمل را می توان به راحتی با مسکن کنترل کرد. بیماران معمولاً پس از دو هفته می توانند به سر کار خود بازگردند، اما توصیه می شود تا چند هفته از رابطه جنسی خودداری کنند، لباس زیر گشاد بپوشند و به جای تامپون حدود شش هفته از حوله های بهداشتی استفاده کنند.

برخی از خطرات جزئی در ارتباط با جراحی لابیاپلاستی وجود دارد. این موارد شامل عفونت بالقوه، خونریزی، زخم و کاهش حساسیت است، اگرچه این بسیار نادر است. و مانند تمام جراحی ها، ممکن است واکنش آلرژیک به ماده بیهوشی یا ایجاد لخته خون ایجاد شود.

 

واژینوپلاستی چیست؟

از جراحی تایید جنسیت می توان برای ایجاد فرج و واژن استفاده کرد. این شامل برداشتن آلت تناسلی، بیضه ها و کیسه بیضه است.

در طی یک عمل واژینوپلاستی، بافت در ناحیه تناسلی دوباره مرتب می‌شود تا یک کانال واژن (یا دهانه) و فرج (آل تناسلی خارجی) از جمله لابیا ایجاد شود. نسخه‌ای از واژینوپلاستی به نام ولووپلاستی می‌تواند ناحیه تناسلی بیرونی با ظاهری زنانه با کانال واژن کم عمق ایجاد کند.

انواع مختلف واژینوپلاستی چیست؟

دو رویکرد اصلی جراحی برای این جراحی تایید جنسیت وجود دارد.

واژینوپلاستی با کانال

این جراحی به عنوان واژینوپلاستی عمق کامل نیز شناخته می شود. واژینوپلاستی با کانال نه تنها فرج خارجی بلکه یک کانال واژن کامل ایجاد می کند که این امکان را برای فرد فراهم می کند تا مقاربت واژینال پذیرا داشته باشد.

واژینوپلاستی با کانال نیاز به گشاد شدن به عنوان بخشی از روند بهبودی دارد تا از عملکرد واژن مناسب برای رابطه جنسی نافذ اطمینان حاصل شود. دو روش برای واژینوپلاستی عمقی کامل وجود دارد.

برای واژینوپلاستی وارونگی آلت تناسلی ، جراحان کانال واژن را با استفاده از ترکیبی از پوست اطراف آلت تناسلی موجود همراه با پوست کیسه بیضه ایجاد می کنند. بسته به میزان پوست موجود در ناحیه تناسلی، جراح ممکن است نیاز به استفاده از پیوند پوست از ناحیه شکم یا ران برای ساخت یک کانال واژن کامل داشته باشد.

واژینوپلاستی فلپ صفاقی به کمک رباتیک که به آن واژینوپلاستی صفاقی رباتیک داویدوف یا واژینوپلاستی رباتیک صفاقی تایید کننده جنسیت نیز گفته می شود، یک رویکرد جدیدتر است که کانال واژن را با کمک یک سیستم جراحی رباتیک تک پورت ایجاد می کند.

سیستم روباتیک جراحان را قادر می سازد تا از طریق یک برش کوچک توسط ناف به عمق بدن برسند. این به جراحان کمک می کند تا داخل لگن فرد را با وضوح بیشتری تجسم کنند و برای این روش، یک کانال واژن ایجاد می کند.

چندین مزیت برای این روش جراحی وجود دارد. از آنجایی که استفاده از سیستم رباتیک عمل جراحی را کوتاه‌تر و دقیق‌تر می‌کند، با یک برش کوچک‌تر، می‌تواند خطر عوارض را کاهش دهد. همچنین، روش واژینوپلاستی رباتیک می‌تواند یک کانال واژن با عمق کامل ایجاد کند، صرف نظر از اینکه فرد چه مقدار بافت از قبل (زایمان) برای جراح در ساخت کانال دارد.

هر مرکز جراحی به یک سیستم روباتیک درگاهی دسترسی ندارد و انجام این روش ممکن است مستلزم سفر باشد.

ولووپلاستی

این روش را می توان واژینوپلاستی با عمق کم، واژینوپلاستی با عمق صفر یا واژینوپلاستی بدون کانال نامید. جراحان دستگاه تناسلی خارجی زنانه (فرج) را با یک کانال بسیار کم عمق ایجاد می کنند. این روش شامل ایجاد لابیا (لب های خارجی و داخلی)، کلیتوریس و باز شدن واژن (introitus) است.

اشکال اصلی این روش این است که فرد نمی تواند مقاربت واژینال پذیرا داشته باشد زیرا کانالی ایجاد نمی شود.

با این حال، مزایایی وجود دارد. از آنجایی که این روش بسیار پیچیده‌تر از واژینوپلاستی با کانال است، ولووپلاستی می‌تواند به معنای عمل بسیار کوتاه‌تر، با زمان کمتر در بیمارستان و بهبودی سریع‌تر باشد. ولووپلاستی خطر عوارض کمتری نیز دارد و نیازی به برداشتن مو یا گشاد شدن بعد از عمل ندارد.

 

آیا قبل از واژینوپلاستی نیاز به حذف موهای زائد دارم؟ از کی باید شروع کنم؟

حذف دائمی موهای زائد (برای برداشتن فولیکول های مو برای جلوگیری از رشد مجدد) قبل از جراحی برای نتایج مطلوب توصیه می شود. به بیماران توصیه می شود قبل از انجام واژینوپلاستی در اسرع وقت حذف موهای زائد را شروع کنند، زیرا ممکن است سه تا شش ماه طول بکشد تا این فرآیند تکمیل شود. فرآیند حذف موهای زائد بافتی را آماده می کند که برای ایجاد کانال داخلی واژن استفاده می شود. برای افرادی که قادر به انجام کامل حذف موهای زائد از قبل نیستند، ممکن است پس از جراحی موهای زائد در کانال وجود داشته باشد.

 

فیبروم چیست؟

 

تومورهای فیبروم، تومورهای خوش خیم (غیر سرطانی) هستند که روی دیواره عضلانی رحم ظاهر می شوند. آنها شایع ترین تومورهای بدن هستند. فیبروم ها با نام هایی مانند لیومیوما، لیومیوماتا یا میوما نیز شناخته می شوند. اندازه آنها از میکروسکوپی تا توده هایی که کل حفره شکمی را پر می کنند متغیر است و اغلب در هر زمان بیش از یک عدد وجود دارد. در برخی موارد، اندازه آنها می تواند به اندازه یک بارداری کامل باشد. این عارضه می تواند زنان را در هر سنی تحت تاثیر قرار دهد، اما در زنان 40 تا 50 ساله شایع تر است.

فیبروم ها از بافت متراکم و فیبری تشکیل شده اند (از این رو "فیبروم" نامیده می شوند و معمولاً از طریق شریان رحمی خون می شوند. علائم فیبروم بسته به تعداد و محل آنها در رحم متفاوت است.

 

فیبروم داخل دیواره چیست؟

فیبروم داخل دیواره در دیواره رحم قرار دارد و شایع ترین نوع آن است. آنها باعث بزرگ شدن رحم می شوند و می توانند باعث درد لگن، خونریزی شدید قاعدگی، کمردرد و فشار شوند. همه فیبروم ها از دیوار منشاء می گیرند و سپس اغلب به مکان های دیگر مهاجرت می کنند.

فیبروم زیر مخاطی چیست؟

فیبروم زیر مخاطی در داخل دیواره رحم قرار دارد و به سمت داخل بیرون زده است. اینها باعث خونریزی شدید و پریودهای طولانی مدت و کم خونی می شوند.

فیبروم ساب سروزال چیست؟

فیبروم ساب سروزال در خارج از دیواره رحم قرار دارد و به بیرون بیرون زده است. آنها تأثیر کمتری بر پریود شما دارند اما ممکن است باعث کمردرد یا فشار مثانه شوند. فیبروم ساب سروزال و زیر مخاطی نیز می تواند روی ساقه چسبیده به رحم رشد کند که در این صورت به آن "پادانکوله" می گویند. ساقه ممکن است پیچ خورده و باعث درد شدید لگن شود.

---

علائم چیست؟

اگرچه سرطانی نیستند، اما می توانند مشکلاتی ایجاد کنند. بسته به اندازه، محل و مقدار، علائم رایج فیبروم عبارتند از:

• درد و فشار لگن
• خونریزی زیاد ، دوره های طولانی مدت و عبور لخته، کم خونی
• تورم شکم
• فشار مثانه، منجر به تکرر ادرار می شود
• فشار بر روده منجر به یبوست و نفخ می شود
• عوارض بارداری

طبق گفته سیستم بهداشت دانشگاه میامی ، اگرچه بسیار رایج است، اما تنها 10 تا 20 درصد نیاز به درمان دارند . حتی اگر علائم خفیف را تجربه کنید، ممکن است همچنان به درمان نیاز داشته باشید و باید با یک متخصص مشورت کنید.

---

چرا من آنها را دارم؟

هیچ کس نمی داند. فیبروم 40 درصد از زنان بالای 35 سال در آمریکا را تحت تاثیر قرار می دهد و در بین آمریکایی های آفریقایی تبار شیوع بیشتری دارد. بین تومورهای فیبروم رحم و تولید استروژن ارتباط وجود دارد. زمانی که سطح استروژن بالا باشد، آنها می توانند در دوران بارداری بسیار بزرگ شوند. آنها گاهی اوقات در دوران یائسگی، زمانی که سطح استروژن کاهش می یابد، بهبود می یابند.

---

چگونه بفهمم فیبروم دارم؟

زنان معمولاً برای تعیین وجود فیبروم ها تحت سونوگرافی قرار می گیرند. تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) همچنین برای تعیین اینکه آیا می توان آن را با آمبولیزاسیون درمان کرد و اطلاعاتی در مورد هر بیماری زمینه ای ارائه کرد استفاده می شود.

---

درمان

درمان های زیادی وجود دارد. اگر جراح فیبروم شما هیسترکتومی را توصیه می کند ، ممکن است بخواهید نظر دوم را دریافت کنید و از همه گزینه های خود آگاه باشید. اکثر زنان مبتلا به فیبروم علامت دار کاندیدای آمبولیزاسیون فیبروم رحمی هستند، اما باید با پزشک خود مشورت کنند تا مشخص شود که آیا این گزینه برای آنها مناسب است یا خیر.

دلایل مراجعه به متخصص زنان

 

برای هر کسی که رحم دارد مهم است که در طول زندگی خود در فواصل منظم به متخصص زنان یا متخصص زنان و زایمان (OBGYN) مراجعه کند. چه قصد دارید بچه دار شوید یا نه، متخصصان زنان و OB/GYN خدمات ضروری سلامت زنان را ارائه می دهند. در ادامه به این سوال پاسخ خواهیم داد که OBGYN چیست؟ و دلایل مهم بودن مراجعه به متخصص زنان را بیان کنید. 

OBGYN چیست؟

متخصص زنان یا OB/GYN  پزشکی است که در زمینه سلامت باروری زنان تخصص دارد . در حالی که همه متخصصان زنان متخصص زنان و زایمان نیستند، اما همه پزشکان متخصص زنان و زایمان متخصص زنان هستند. به این ترتیب، OBGYN ها به طور ماهرانه و با تجربه برای ارائه مراقبت های بارداری، زایمان، زایمان و پس از زایمان علاوه بر مراقبت های عمومی برای دستگاه تناسلی زنان، آموزش دیده اند. تخصص آنها شامل زایمان نوزادان جدید و غربالگری های معمول مانند آزمایش پاپ اسمیر است. 

متخصص زنان چه کاری می توانند برای شما انجام دهند؟

هنگامی که شما به متخصص زنان ما مراجعه می کنید، آنها:

• به شما کمک می کند تا نحوه عملکرد دستگاه تناسلی خود را درک کنید.
• به شما یاد می دهد که ترشحات طبیعی واژن چگونه باید باشد و چگونه تشخیص دهید مشکلی وجود دارد.
• به شما بیاموزد که هنگام رابطه جنسی برای محافظت از خود چه کاری انجام دهید.

7 دلیل برای مراجعه به متخصص زنان

اگر مطمئن نیستید که باید به متخصص زنان مراجعه کنید یا نمی‌دانید که چگونه می‌توانید یک کلینیک OBGYN مقرون به صرفه در منطقه خود پیدا کنید، این هفت دلیل را در نظر بگیرید که چرا مراجعه به متخصص زنان مفید است:

1. برای  تست STDs

بیماری های مقاربتی (STDs) در اثر انواع مختلف عفونت های ویروسی یا باکتریایی ایجاد می شوند که در اندام تناسلی فرد آلوده جوانه زده و رشد می کنند. در نتیجه، شما می توانید از طریق رابطه جنسی یا با قرار دادن دست، دهان یا اندام تناسلی خود بر روی مایع منی، مایع واژن، خون یا اندام تناسلی فرد آلوده، بیماری های مقاربتی را دریافت کنید یا منتقل کنید. متخصص زنان می‌تواند از طریق نمونه‌های خون، نمونه ادرار یا سواب‌های بافتی، بیماری‌های مقاربتی را آزمایش کند . علائم شایع STD شامل خارش، درد، ترشحات غیر طبیعی یا بدبو یا زخم است.

2. برای اینکه بفهمید باردار هستید یا خیر

اگر از نظر جنسی فعال بوده اید و قاعدگی شما به طور ناگهانی متوقف شده است، باید به OBGYN خود مراجعه کنید. علاوه بر این، اگر مشکوک هستید که باردار هستید یا نتیجه آزمایش خانگی مثبت است، ایده خوبی است که به سرعت به OBGYN خود مراجعه کنید.

3. برای یادگیری در مورد کنترل تولد و باروری

هنگامی که از نظر جنسی فعال شدید، باید اقداماتی را برای جلوگیری از بارداری ناخواسته انجام دهید. متخصص زنان شما خوشحال خواهد شد که گزینه های شما را با شما در میان بگذارد. آنها تکنیک های مختلف کنترل بارداری را به شما نشان می دهند و نحوه استفاده صحیح از آنها را به شما نشان می دهند.

علاوه بر این، در صورتی که شما و همسرتان بخواهید باردار شوید، آنها می توانند در مورد چرخه قاعدگی و تخمک گذاری شما راهنمایی کنند.

4. برای بحث در مورد مشکلات قاعدگی

اگر متوجه شدید که چرخه قاعدگی شما به طور ناگهانی نامنظم شده است، اگر برای مدت طولانی خونریزی می کنید یا چند ماه بدون دیدن قاعدگی شما می گذرد، باید فورا به متخصص زنان مراجعه کنید. نادیده گرفتن چنین علائمی ممکن است منجر به مشکلات جدی باروری در آینده شود.

5. برای انجام معاینه پستان

متخصصان زنان می توانند به شما کمک کنند تا یک معاینه کامل پستان برای بررسی توده ها، که می تواند نشانه سرطان باشد، انجام دهید. معاینات سینه به ویژه زمانی که بیش از 40 سال دارید مهم است، اما اگر سابقه ابتلا به سرطان سینه در خانواده خود دارید، ممکن است نیاز به انجام آنها بیشتر باشد. 

6. برای انجام پاپ اسمیر و معاینه لگن

اگر در سن 21 سالگی یا بیشتر هستید، انجام معاینه لگن بسیار مهم است. معاینات لگن مخصوصاً زمانی که درد لگن، تاخیر در زایمان، ترشحات عجیب واژن و اختلالات قاعدگی دارید ضروری است. در طی آزمایش پاپ اسمیر، پزشک از دهانه رحم شما نمونه برداری می کند تا هر گونه ناهنجاری یا ویروسی را آزمایش کند. انجام آزمایش پاپ اسمیر می تواند به شما در کاهش خطر ابتلا به سرطان و بسیاری از مشکلات سلامتی دیگر کمک کند.

7. برای معاینه پس از رابطه جنسی

آیا بعد از هر بار رابطه جنسی باید به OBGYN مراجعه کرد؟ نه. اما برای مسائل مربوط به جنسی باید به متخصص زنان مراجعه کنید، به خصوص زمانی که متوجه شدید که رابطه جنسی بسیار دردناک است، بعد از رابطه جنسی پریودتان را از دست می دهید یا علائم عجیبی را در اندام تناسلی خود پیدا می کنید. اکثر مشکلات مربوط به جنسی زمانی که به سرعت پاسخ دهید می توان به طور موثر درمان کرد .

نارسایی اولیه تخمدان در نوجوانان و زنان جوان

تعداد سالهای باروری در بین زنان بسته به تولید استروئید توسط تخمدانها متفاوت است. نارسایی اولیه تخمدان به تخلیه یا اختلال عملکرد فولیکول های تخمدان با قطع قاعدگی قبل از 40 سالگی گفته می شود و قبلاً به عنوان یائسگی زودرس یا نارسایی اولیه تخمدان شناخته می شد. "نارسایی اولیه تخمدان" اصطلاح ترجیحی است که توسط مؤسسه ملی بهداشت حمایت می شود زیرا عملکرد تخمدان در بسیاری از موارد متناوب یا غیرقابل پیش بینی است. از آنجا که 5 تا 10 درصد از زنان مبتلا به نارسایی اولیه تخمدان حاملگی و زایمان خود به خود را تجربه می کنند، نارسایی اولیه تخمدان را می توان از یائسگی طبیعی تشخیص داد و همچنین ممکن است به عنوان کاهش ذخیره تخمدان توصیف شود.1 2. این نظر کمیته به نارسایی اولیه تخمدان در نوجوانان و زنان جوان می پردازد.

---

اتیولوژی

کاهش یا اختلال عملکرد فولیکول در نوجوانان ممکن است توسط عوامل مختلفی ایجاد شود. اغلب به دلیل ناهنجاری های کروموزومی یا آسیب ناشی از شیمی درمانی یا پرتودرمانی ایجاد می شود. همچنین با پیش جهش در ژن FMR1 برای X شکننده همراه است. نارسایی اولیه تخمدان ممکن است با غدد درون ریز متعدد، از جمله هیپوپاراتیروئیدیسم و ​​هیپوآدرنالیسم همراه باشد. در موارد کمتر، می تواند ناشی از فرآیندهای نفوذی یا عفونی باشد3. جراحی لگن نیز ممکن است منجر به اختلال در عملکرد تخمدان شود. تقریباً 4 درصد از زنانی که نارسایی اولیه تخمدان دارند، آنتی‌بادی‌های آدرنال یا تخمدان دارند که نشان‌دهنده مکانیسم خودایمنی برای بیماری است.4. در بسیاری از موارد، علت ناشناخته باقی می ماند1.

ناهنجاری های کروموزومی

یکی از علل شایع نارسایی اولیه تخمدان در نوجوانان، دیسژنزی غدد جنسی، با یا بدون سندرم ترنر است.3. هنگامی که نوجوانان با آمنوره اولیه و بدون بیماری های همراه همراه هستند، 50٪ دارای کاریوتیپ های غیر طبیعی هستند. در میان زنان جوانتر (سن 30 سال یا کمتر) با آمنوره ثانویه، 13 درصد نیز دارای کاریوتایپ غیر طبیعی هستند.5. اگرچه تاخیر در بلوغ و رشد در این گروه شایع است، بسیاری از زنان مبتلا ممکن است ابتدا در زمان ارزیابی اختلالات قاعدگی شناسایی شوند.

شیمی درمانی و پرتودرمانی

از دست دادن فوری عملکرد تخمدان پس از شیمی درمانی یا پرتودرمانی "نارسایی حاد تخمدان" نامیده می شود که ممکن است گذرا باشد. در شیمی درمانی، سن بیمار زمانی که شیمی درمانی می شود، انواع داروها و تعداد دوزها همگی بر احتمال سمیت گناد تأثیر می گذارند. اگرچه بیشترین میزان بروز نارسایی حاد تخمدان پس از استفاده از عوامل آلکیله کننده یا پروکاربازین رخ می دهد، اما هر چه سن بیمار در زمان دریافت شیمی درمانی کمتر باشد، احتمال زنده ماندن برخی فولیکول ها بیشتر است.6 7 8. تابش کل بدن، کل مغز، لگن و ستون فقرات نیز خطر نارسایی حاد تخمدان را افزایش می دهد.9. تابش لگن (به ویژه دوزهای بیش از 10 گری) یک عامل خطر مهم برای نارسایی حاد تخمدان است.8. شیمی درمانی همراه با پرتودرمانی احتمال نارسایی حاد تخمدان را افزایش می دهد. لازم به ذکر است که حتی زنانی که بعد از شیمی درمانی پریود می شوند، در طول زندگی خطر نارسایی اولیه تخمدان را افزایش می دهند.9.

سندرم X شکننده

سندرم X شکننده شایع ترین شکل عقب ماندگی ذهنی ارثی است. در میان زنان مبتلا به نارسایی اولیه تخمدان و کاریوتیپ طبیعی، 6 درصد دارای پیش موتاسیون در ژن FMR1 هستند.5. اگرچه به نظر می رسد شروع قاعدگی در میان ناقلین پیش جهش در نوجوانی طبیعی است، اما تقریباً 1 درصد از ناقلین پیش جهش، آخرین قاعدگی خود را قبل از 18 سالگی تجربه می کنند.10. اگر زنی سابقه شخصی یا خانوادگی نارسایی تخمدانی یا افزایش سطح هورمون محرک فولیکول (FSH) قبل از 40 سالگی بدون علت شناخته شده داشته باشد، باید آزمایش ناقل پیش موتاسیون X شکننده ارائه شود.11.

---

تشخیص

هیچ اتفاق نظری در مورد معیارهای شناسایی نارسایی اولیه تخمدان در نوجوانان وجود ندارد و تاخیر در تشخیص شایع است.جعبه 1برای یک رویکرد منطقی به تشخیص و ارزیابی اولیه.) اگرچه برخی از دختران نوجوان گرگرفتگی یا علائم واژن مانند خشکی یا دیسپارونی را گزارش می‌کنند، شایع‌ترین علامت نارسایی اولیه تخمدان، آمنوره اولیه یا ثانویه است. در بین بیماران مبتلا به آمنوره، میزان بروز نارسایی اولیه تخمدان بین 2 تا 10 درصد است.3. الگوهای خونریزی غیرطبیعی همچنین ممکن است شامل اولیگومنوره (خونریزی که کمتر از هر 35 روز اتفاق می‌افتد)، علل غیرساختاری خونریزی غیرطبیعی رحم (مانند اختلال تخمک‌گذاری، یاتروژنیک یا هنوز طبقه‌بندی نشده) یا پلی منوره (خون‌ریزی که بیشتر از هر 21 روز رخ می‌دهد). روز)1. از آنجایی که سیکل های قاعدگی نامنظم هم در اوایل نوجوانی شایع است و هم یکی از علائم اولیه نارسایی اولیه اولیه تخمدان است، تشخیص در این جمعیت می تواند دشوار باشد. اگرچه کمتر از 10 درصد از زنانی که با قاعدگی غیرطبیعی مراجعه می‌کنند، در نهایت نارسایی اولیه تخمدان دارند، اما این بیماری چنان پیامدهای مضری بر سلامت استخوان دارد که تشخیص زودهنگام این وضعیت مهم است.12. بنابراین، در زنان جوان ارزیابی آمنوره یا تغییر قاعدگی منظم به نامنظم برای 3 ماه متوالی یا بیشتر در غیاب آماده‌سازی‌های هورمونی مانند داروهای ضد بارداری خوراکی (OCs) برای همه علل بالقوه، از جمله بارداری، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک، مهم است. آمنوره هیپوتالاموس، ناهنجاری های تیروئید، هیپرپرولاکتینمی و نارسایی اولیه تخمدان1 12. باید در مورد سابقه پزشکی خانوادگی پرس و جو کرد زیرا زنان با سابقه خانوادگی یائسگی زودرس در معرض خطر نارسایی اولیه تخمدان هستند.13.

عفونت های دستگاه ادراری (UTI)

 

عفونت دستگاه ادراری (UTI) یک عفونت در هر قسمت از سیستم ادراری شما است .

عفونت های ادراری معمولاً مثانه شما را تحت تأثیر قرار می دهند - این سیستیت نامیده می شود . اما آنها همچنین می توانند روی شما تأثیر بگذارند:

• کلیه ها - به این بیماری پیلونفریت می گویند
• مجرای ادرار (لوله ای که به ادرار اجازه می دهد از بدن شما خارج شود) - به این حالت اورتریت می گویند.

اگر UTI دارید، ممکن است:

• درد، سوزش یا احساس سوزش هنگام ادرار کردن
• ادرار بدبو یا کدر داشته باشید
• احساس نیاز به دفع ادرار (شیر) مکرر
• نیاز به ادرار کردن در شب

علائم دیگر می تواند شامل موارد زیر باشد:

• حالت تهوع و استفراغ
• تب
• درد یا ناراحتی زیر شکم
• درد در ناحیه کمر و پهلوها
• خون در ادرار شما (هماچوری)

گاهی اوقات وقتی افراد مسن دچار عفونت مجاری ادراری می شوند، ممکن است گیج شوند یا دچار هذیان شوند .

علائم UTI در کودکان نیز می تواند شامل موارد زیر باشد:

• تحریک پذیری
• خیس کردن روز یا شب در کودکی که آموزش توالت دارد
• به طور کلی ناخوش بودن
• مشکلات تغذیه (در نوزادان)

علائم و نشانه های عفونت کلیه می تواند شامل موارد زیر باشد:

• تب
• درد کمر و پهلو
• اسهال
• حالت تهوع و استفراغ

علائم خود را بررسی کنید - از بررسی علائم استفاده کنید و دریابید که آیا نیاز به کمک پزشکی دارید یا خیر.

علت UTI چیست؟

عفونت ادراری ناشی از عفونت با باکتری است . معمولاً باکتری از طریق مجرای ادرار وارد بدن شما می شود.

مواردی که می تواند خطر ابتلا به UTI را افزایش دهد عبارتند از:

• داشتن دیابت
• داشتن مشکل در سیستم ایمنی بدن
• داشتن سنگ کلیه یا سایر مشکلات سیستم ادراری
• داشتن عفونت ادراری قبلی
• داشتن بی اختیاری ادرار
• استفاده از کاتتر ادراری
• استفاده از پوشک (در نوزادان و کودکان خردسال)

مجرای ادرار در زنان بسیار کوتاهتر از مردان است و خطر UTI را افزایش می دهد. سایر عوامل خطر برای UTI در زنان عبارتند از:

• از نظر جنسی فعال بودن
• باردار بودن
• استفاده از دیافراگم برای پیشگیری از بارداری (کنترل بارداری)
• یائسگی را پشت سر گذاشته اند

در مردان، داشتن پروستات بزرگ می تواند خطر ابتلا به UTI را افزایش دهد.